16 Ιουλ 2014

1058 Της ελπίδας την ανοιξιάτικη χάρη

Της ελπίδας την ανοιξιάτικη χάρη
Στη γοητεία ενός παραμυθιού
ο πόνος βιώνεται σαν χάδι
και η απελπισία σαν δροσερό αγέρι
που μεταφέρει στοργικά της ελπίδας
την ανοιξιάτικη χάρη.

Να γιατί αγαπώ τόσο πολύ
τα παραμύθια !!!

Ιφιγένεια Φ. Γεωργιάδου


🎞️ Video MARO - Concerto no pasto
🎞️ Video Kian Soltani, Pablo Ferrández - Variations on a Theme by Paganini for 2 Cellos (Soltani)


Ομάδα Αέναη επΑνάσταση | Facebook
Η ψυχανάλυση και η πολιτική συνδέονται στενά, καθώς αμφότερες στοχεύουν στην κατανόηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, της εξουσίας, της αυτονομίας και της συλλογικής επιθυμίας. • Διαβάστε το άρθρο: Η πολιτική διάσταση της ψυχανάλυσης κατά τον Κορνήλιο Καστοριάδη ...και συζητάμε... https://www.sophia-ntrekou.gr/2013/06/blog-post_3881.html

Σχόλιο Ιφιγένεια Γεωργιάδου:
Sophia Drekou, μία πολιτική προσαρμογή στην διεθνή λειτουργική πρακτική του 2026 με προοπτική το απώτερο μέλλον κατά Elon Musk αναπολεί την διαπλανητική μας σύνδεση ως νομοτελειακή απόδοση των όσων γεωπολιτικών αποφάσεων καταστρατηγούν την ανθρώπινη αξιοπρεπή διαβίωση σε πεδία πολέμου ανελέητων γενοκτονιών και υβριδικών εξαρθρωτικών πρακτικών των αμερικανικών εταιρειών τεχνητή νοημοσύνης που καταστρατηγούν κάθε διεθνή αντίληψη και απόφαση δικαίου...

Απάντηση Sophia Drekou
Ιφιγένεια γλυκυτάτη και πολυαγαπημένη μου, εξαιρετικά επίκαιρη και διεισδυτική τοποθέτηση που αναβαθμίζει τον διάλογο. Μας μεταφέρεις με απόλυτα καίριο τρόπο τη συζήτηση στο σκληρό παρόν του 2026, αναδεικνύοντας πώς η σύγχρονη ετερονομία έχει λάβει πλέον τεχνολογικές και διαπλανητικές διαστάσεις.

Η αναφορά σου στο όραμα του Elon Musk και στην καταστρατήγηση του διεθνούς δικαίου από τις αμερικανικές εταιρείες Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) συνδέεται άμεσα με αυτό που ο Καστοριάδης ονόμαζε «ορθολογιστική παραφροσύνη» του σύγχρονου καπιταλισμού.
Όταν η τεχνολογική ανάπτυξη αποσυνδέεται από την ηθική και το δίκαιο, μετατρέπεται σε ένα νέο «δόγμα» που επιβάλλεται στις κοινωνίες ως ιστορική νομοτέλεια.

Από ψυχαναλυτική σκοπιά, η φυγή προς τη «διαπλανητική σύνδεση» και το διάστημα -την ώρα που η Γη φλέγεται από πεδία πολέμου, γενοκτονίες και υβριδικές απειλές- λειτουργεί συχνά ως μια τεράστια ασυνείδητη άμυνα (εκτόπιση).

Αντί η ανθρωπότητα να αντιμετωπίσει το τραύμα των δικών της καταστροφικών ενορμήσεων εδώ, προβάλλει τη σωτηρία της σε μια τεχνολογική ουτοπία πέρα από τον πλανήτη.
Οι αλγόριθμοι της Τεχνητής Νοημοσύνης και οι υβριδικές πρακτικές των τεχνολογικών κολοσσών αποτελούν τη σύγχρονη μορφή θεσμικής ετερονομίας. Επιβάλλουν έναν αόρατο νόμο, μια «λειτουργική πρακτική» που τείνει να εκμηδενίσει την ανθρώπινη υποκειμενικότητα και την αξιοπρέπεια, καθιστώντας τους πολίτες παθητικούς καταναλωτές δεδομένων.

Το μεγάλο ζητούμενο του σήμερα παραμένει η πολιτική και ηθική αυτονομία: η ικανότητα της κοινωνίας να θέσει όρια και ρυθμίσεις σε αυτούς τους μηχανισμούς, διεκδικώντας ξανά το δίκαιο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια απέναντι στην ανεξέλεγκτη ισχύ της τεχνολογίας.

Απάντηση Ιφιγένεια Γεωργιάδου
Sophia Drekou απέναντι στην ισχύ της τεχνολογίας είναι πολιτική ήττας...αποσύνδεση της τεχνολογίας από την ηθική και το δίκαιο είναι αντιφατική ετερονομία...η πολιτική και ηθική αυτονομία με έχει βάλει σε σκέψεις...σε όλους τους προϋπάρχοντες πολιτισμούς αυτές οι προοπτικές συσχετίζονται με θεϊκές επεμβάσεις...

Απάντηση Sophia Drekou
Ιφιγένεια, εδώ αγγίζεις τον πυρήνα της καστοριαδικής οντολογίας και αναδεικνύει την πιο βαθιά «παγίδα» στην ιστορία των πολιτισμών.
Όταν επισημαίνεις ότι στους προϋπάρχοντες πολιτισμούς η ηθική και η ελευθερία συσχετίζονται με θεϊκές επεμβάσεις, περιγράφεις την απόλυτη ιστορική μορφή της ετερονομίας. Οι κοινωνίες, για να αντέξουν το βάρος της ύπαρξής τους, απέδιδαν πάντα τους νόμους τους σε μια εξωτερική πηγή (στον Θεό, στη Φύση, στην Ιστορία). Η παραδοχή ότι «εμείς οι ίδιοι φτιάχνουμε τους νόμους μας» προκαλεί υπαρξιακό ίλιγγο, γιατί μας στερεί κάθε εξωτερική εγγύηση και μας φορτώνει με την απόλυτη ευθύνη.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται η απάντηση στο αν η διεκδίκηση των ορίων απέναντι στην τεχνολογία είναι «πολιτική ήττας».
Αν αντιμετωπίζουμε την τεχνολογία ως μια νέα «θεικότητα» ή μια ανίκητη μοίρα στην οποία πρέπει απλώς να προσαρμοστούμε, τότε ναι, έχουμε ήδη ηττηθεί. Αυτό είναι μια αντιφατική ετερονομία.
Η αληθινή αυτονομία όμως, ξεκινά από την άρνηση κάθε μυθολογίας. Σημαίνει να απομυθοποιήσουμε την ισχύ της τεχνολογίας και των εταιρειών, αναγνωρίζοντας ότι πρόκειται για ανθρώπινα δημιουργήματα.
Η ρύθμιση και η επιβολή ορίων στην τεχνολογία δεν είναι υποχώρηση, αλλά η ύψιστη πράξη κυριαρχίας μιας κοινωνίας που αποφασίζει να μην αυτοκτονήσει πνευματικά. Αν η ελευθερία μας χρειάζεται «θεϊκές επεμβάσεις» για να υπάρξει, τότε παραμένουμε παιδιά. Το πρόταγμα της αυτονομίας μάς καλεί να ενηλικιωθούμε ιστορικά.

Απάντηση Ιφιγένεια Γεωργιάδου
Sophia, YOUTUBE.COM: Κωνσταντίνος Δασκαλάκης στο Upfront 2026: «Οι μηχανές θα γίνουν ισχυρότερες, η επαφή πολυτιμότερη»

Απάντηση Sophia Drekou
Ιφιγένειά μου... δες ΕΔΩ » ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ » Θεολογία, Επιστήμη, Λογοτεχνία, Πολιτισμός https://www.facebook.com/groups/Sophia.Drekou/permalink/27002477096041154/


3 σχόλια:

  1. C'est le propre des contes que de parer de grâce, de beauté toutes les choses de la vie, même les plus difficiles - mais, ce ne sont que des contes ...hélas !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Le printemps de l'espoir grâce Le charme d'un conte de fée douleur est ressentie comme une caresse et le désespoir comme une brise fraîche portant tendrement le printemps de l'espoir grâce C'est pourquoi Je t'aime tellement contes !!! Pour toi mon ami Dzovinar !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.