15 Φεβ 2024

graphene’s unique quantum degree of freedom


Down in the quantum world, spins can arrange in more exotic ways, 

giving rise to frustrated states and entangled magnets. 

Interestingly, a property similar to spin, known as "the valley,"

 appears in graphene materials

Said Professor Lado,

 ‘Ultimately, engineering these valley states 

can allow realizing quantum entangled valley liquids 

and fractional quantum valley Hall states. 

These two exotic states of matter have not been found in nature yet,

 and would open exciting possibilities towards

 a potentially new graphene-based platform 

for topological quantum computing.’

A magnetic twist to graphene | Aalto University

A Gentle Introduction to HyperKähler Manifolds - Geometry/Physics RIT (umd.edu)

— 3D views of the MC magnetic field structure at t = 4 h, shows the... | Download Scientific Diagram (researchgate.net)

Ένα μαγνητικό σύστημα είναι το μοντέλο παιχνιδιού 

για την κίνηση ενός φορτισμένου σωματιδίου που κινείται 

σε μια πολλαπλή Riemannian προικισμένη με μαγνητική δύναμη. 

Σε μια μαγνητική ροή συνδέουμε έναν τελεστή, που ονομάζεται τελεστής μαγνητικής καμπυλότητας. Ένας τέτοιος τελεστής κωδικοποιεί  τις γεωμετρικές ιδιότητες της δομής Riemannanian

 μαζί με όρους διαταραχής λόγω μαγνητικής αλληλεπίδρασης

και μεταφέρει κρίσιμες πληροφορίες της μαγνητικής δυναμικής.

On the Geometry of Magnetic Flows - Valerio Assenza (youtube.com)

From Magnetically Twisted to Hyperkähler - Johanna Bimmermann (youtube.com)

μαγνητουδροδυναμικής (MHD) αριθμητικής προσομοίωσης και δεν παρουσιάζει μεγάλη μαγνητική συστροφή,
αλλά φαίνεται να έχει κάποια χαρακτηριστικά ενός μαγνητικού νέφους, λόγω ενός στροβιλισμού στο μαγνητικό πεδί
ανακατασκευή του μαγνητικού
δομή πεδίου μιας προσομοιωμένης διαπλανητικής στεμματικής εκτόξευσης μάζας (ICME). Η ICME είναι το αποτέλεσμα
μαγνητουδροδυναμικής (MHD) αριθμητικής προσομοίωσης και δεν παρουσιάζει μεγάλη μαγνητική συστροφή,
αλλά φαίνεται να έχει κάποια χαρακτηριστικά ενός μαγνητικού νέφους, λόγω ενός στροβιλισμού στο μαγνητικό πεδί
ανακατασκευή του μαγνητικού
δομή πεδίου μιας προσομοιωμένης διαπλανητικής στεμματικής εκτόξευσης μάζας (ICME). Η ICME είναι το αποτέλεσμα
μαγνητουδροδυναμικής (MHD) αριθμητικής προσομοίωσης και δεν παρουσιάζει μεγάλη μαγνητική συστροφή,
αλλά φαίνεται να έχει κάποια χαρακτηριστικά ενός μαγνητικού νέφους, λόγω ενός στροβιλισμού στο μαγνητικό πεδί

Συλλέκτες Hyper-Kähler | Μιλάνο Εφημερίδα των Μαθηματικών (springer.com)

Η Παγκόσμια Σύνοδος Κορυφής Νέων Επιστημόνων (GYSS) 2024 προσελκύει τον μεγαλύτερο αριθμό νέων επιστημόνων στη Σιγκαπούρη - European Business Magazine

Η παραμόρφωση TTbar είναι μια ολογραφική θεωρία που περιγράφει 

την ολογραφία σε μια πεπερασμένη απόσταση στο μεγαλύτερο μέρος. 

  Εάν αυτή η θεωρία μπορεί να ολοκληρωθεί με την υπεριώδη ακτινοβολία, 

θα μπορούσε να είναι ένα μοντέλο μη διαταραγμένης κβαντικής βαρύτητας.  

Ωστόσο, φαίνεται να είναι μια μη ενιαία θεωρία, καθώς οι ενεργειακές ιδιοτιμές βρίσκονται 

είτε στον πραγματικό άξονα είτε στον φανταστικό άξονα.  

Θα περιγράψω τις πιθανές συμμετρίας των (πιθανώς μη-Ερμιτιανών) Χαμιλτονιανών, 

και θα συζητήσω ποιες τάξεις θα μπορούσαν να είναι συμβατές

 με το φάσμα της παραμόρφωσης TTbar

nonperturbative bulk quantum gravity:

  1. Bulk Quantum Gravity:

    • Quantum gravity aims to unify the principles of quantum mechanics (which governs the behavior of particles at small scales) with those of general relativity (which describes gravity as the curvature of spacetime due to massive objects).
    • In the context of bulk quantum gravity, we focus on understanding gravity at a fundamental level, treating it as a quantum field theory.
  2. Perturbative Approach:

    • The perturbative approach is commonly used in quantum field theories. It involves expanding physical quantities (such as scattering amplitudes) in a series of terms, assuming that interactions are weak.
    • In perturbation theory, we calculate corrections to the leading-order (tree-level) results by considering higher-order Feynman diagrams.
  3. Challenges with Perturbation:

    • While perturbation theory works well for many quantum field theories, it encounters difficulties in the context of gravity.
    • Gravity is non-renormalizable: In perturbation theory, divergences arise that cannot be consistently removed by renormalization.
    • This limitation prevents us from obtaining meaningful predictions for quantum gravity using perturbative methods.
  4. Nonperturbative Approach:

    • The nonperturbative approach seeks to address quantum gravity without relying on perturbation theory.
    • Instead of expanding around a weakly interacting vacuum, nonperturbative methods tackle the full, strongly interacting theory.
    • Examples of nonperturbative approaches include lattice gauge theorystring theory, and loop quantum gravity.
  5. Lattice Gauge Theory:

    • In lattice gauge theory, spacetime is discretized into a lattice, and fields live on lattice sites.
    • By performing numerical simulations on the lattice, researchers study nonperturbative aspects of gauge theories, including gravity.
  6. String Theory:

    • String theory is a promising candidate for a nonperturbative theory of quantum gravity.
    • It posits that fundamental entities are not point particles but rather strings (tiny, vibrating loops).
    • String theory incorporates gravity and other forces, providing a consistent framework for quantum gravity.
  7. Loop Quantum Gravity:

    • Loop quantum gravity is another nonperturbative approach.
    • It quantizes spacetime itself, treating it as a network of interconnected loops.
    • Loop quantum gravity aims to resolve the singularities present in classical general relativity.

In summary, nonperturbative bulk quantum gravity explores the fundamental nature of gravity beyond the limitations of perturbation theory. Researchers continue to seek a complete and consistent theory that unifies gravity with quantum mechanics. 

Loop quantum gravity (LQG)

 is a fascinating theory that aims to unify general relativity (GR) and quantum physics

Let’s delve into its key ideas:

  1. Quantizing Spacetime: LQG quantizes spacetime at the Planck scale, which is an incredibly tiny length of approximately 10^-35 meters. At this scale, the fabric of spacetime itself exhibits quantum behavior.

  2. Spin Networks and Spin Foam: LQG describes spacetime geometry using structures called spin networks and spin foam. These networks represent the fundamental building blocks of space, akin to atoms in matter. Spin foam, on the other hand, captures the evolution of these networks over time.

  3. Background Independence: Unlike some other approaches to quantum gravity, LQG is background-independent. This means it doesn’t rely on a pre-existing spacetime background but constructs spacetime dynamically from its fundamental constituents.

  4. Loop Solutions: The theory postulates that spacetime is woven from finite loops—tiny, interconnected threads. These loops form the basis for LQG’s mathematical framework.

  5. Loop Quantum Cosmology (LQC): LQC extends LQG to study the early universe. It incorporates the concept of the Big Bounce, envisioning the Big Bang as a transition from a contracting phase (the Big Crunch) to an expanding phase.

  6. History: LQG emerged in the late 20th century when physicist Abhay Ashtekar reformulated Einstein’s general relativity using new variables. Researchers like Carlo Rovelli and Lee Smolin developed LQG as a nonperturbative quantum theory of gravity based on loop solutions.

In summary, LQG explores the quantum nature of spacetime, weaving together geometry and fundamental physics in a novel way. It’s a captivating avenue for understanding the fabric of our universe

Η κβαντική βαρύτητα βρόχου (LQG) είναι μια συναρπαστική θεωρία

 που στοχεύει στην ενοποίηση της γενικής σχετικότητας (GR) και της κβαντικής φυσικής.

Ας εμβαθύνουμε στις βασικές ιδέες του:

Κβαντίζοντας το χωροχρόνο:

 Το LQG ποσοτικοποιεί το χωροχρόνο στην κλίμακα Planck, 

η οποία είναι ένα απίστευτα μικρό μήκος περίπου 10^-35 μέτρων. 

Σε αυτή την κλίμακα, ο ίδιος ο ιστός του χωροχρόνου παρουσιάζει κβαντική συμπεριφορά.

Spin Networks and Spin Foam:

 Το LQG περιγράφει τη γεωμετρία του χωροχρόνου χρησιμοποιώντας δομές 

που ονομάζονται δίκτυα spin και spin foam. 

Αυτά τα δίκτυα αντιπροσωπεύουν τα θεμελιώδη δομικά στοιχεία του χώρου, 

παρόμοια με τα άτομα στην ύλη. 

Ο αφρός περιστροφής, από την άλλη πλευρά, καταγράφει την εξέλιξη αυτών των δικτύων 

με την πάροδο του χρόνου.

Ανεξαρτησία υποβάθρου: 

Σε αντίθεση με ορισμένες άλλες προσεγγίσεις στην κβαντική βαρύτητα,

η LQG είναι ανεξάρτητη από το υπόβαθρο. 

Αυτό σημαίνει ότι δεν βασίζεται σε ένα προϋπάρχον χωροχρονικό υπόβαθρο,

 αλλά κατασκευάζει δυναμικά τον χωροχρόνο από τα θεμελιώδη συστατικά του.

Λύσεις βρόχων: 

Η θεωρία υποθέτει ότι ο χωροχρόνος υφαίνεται

 από πεπερασμένους βρόχους – μικροσκοπικά, διασυνδεδεμένα νήματα. 

Αυτοί οι βρόχοι αποτελούν τη βάση για το μαθηματικό πλαίσιο της LQG.

Loop Quantum Cosmology (LQC): 

Η LQC επεκτείνει την LQG για να μελετήσει το πρώιμο σύμπαν. 

Ενσωματώνει την έννοια του Big Bounce, οραματιζόμενο το Big Bang ως μετάβαση

 από μια φάση συρρίκνωσης (το Big Crunch) σε μια φάση επέκτασης.

Ιστορία: Η LQG εμφανίστηκε στα τέλη του 20ου αιώνα, όταν ο φυσικός Abhay Ashtekar 

αναδιατύπωσε τη γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν χρησιμοποιώντας νέες μεταβλητές. 

Ερευνητές όπως ο Carlo Rovelli και ο Lee Smolin ανέπτυξαν την LQG 

ως μια μη διαταραγμένη κβαντική θεωρία της βαρύτητας βασισμένη σε λύσεις βρόχου.

Συνοπτικά, το LQG διερευνά την κβαντική φύση του χωροχρόνου, 

συνδυάζοντας τη γεωμετρία και τη θεμελιώδη φυσική με έναν νέο τρόπο. 

Είναι μια μαγευτική λεωφόρος για την κατανόηση της δομής του σύμπαντος μας

Quantum physics, also known as quantum mechanics, is a fundamental theory in physics that describes the behavior of nature at and below the scale of atoms. Let’s explore some key concepts:

  1. Wave-Particle Duality: Quantum systems exhibit both particle-like and wave-like behavior. For example, electrons can behave as particles or waves, depending on the context.

  2. Uncertainty Principle: There are limits to how accurately we can predict the value of a physical quantity (such as position or momentum) prior to measuring it. This inherent uncertainty is a fundamental aspect of quantum mechanics.

  3. Wave Functions: In quantum mechanics, a mathematical entity called the wave function provides information about the probabilities of different outcomes when measuring a particle’s properties (like energy or momentum).

  4. Quantization: Quantum systems have quantized properties, meaning certain quantities (such as energy levels) can only take specific discrete values. Classical physics, on the other hand, allows continuous measurements.

  5. Historical Development: Quantum mechanics emerged from early attempts to explain phenomena that classical physics couldn’t account for. Pioneers like Niels Bohr, Erwin Schrödinger, and Werner Heisenberg contributed to its development in the mid-1920s.

In summary, quantum physics delves into the mysterious and fascinating world of subatomic particles, challenging our classical intuitions and revealing the probabilistic nature of reality. 

1Wikipedia - Quantum Mechanics 2Caltech Science Exchange - What Is Quantum Physics?

Η κβαντική φυσική, επίσης γνωστή ως κβαντική μηχανική, είναι μια θεμελιώδης θεωρία στη φυσική 

που περιγράφει τη συμπεριφορά της φύσης στην κλίμακα των ατόμων και κάτω από αυτήν.

 Ας εξερευνήσουμε μερικές βασικές έννοιες:

Δυαδικότητα κύματος-σωματιδίου: Τα κβαντικά συστήματα παρουσιάζουν

 τόσο σωματιδιακή όσο και κυματοειδή συμπεριφορά. 

Για παράδειγμα, τα ηλεκτρόνια μπορούν να συμπεριφέρονται ως σωματίδια ή κύματα, 

ανάλογα με το πλαίσιο.

Αρχή της αβεβαιότητας: Υπάρχουν όρια στο πόσο ακριβώς μπορούμε να προβλέψουμε

 την τιμή μιας φυσικής ποσότητας (όπως η θέση ή η ορμή) 

Αρχή της αβεβαιότητας: Υπάρχουν όρια στο πόσο ακριβώς μπορούμε να προβλέψουμε 

την τιμή μιας φυσικής ποσότητας (όπως η θέση ή η ορμή) πριν τη μετρήσουμε. 

Αυτή η εγγενής αβεβαιότητα είναι μια θεμελιώδης πτυχή της κβαντικής μηχανικής.

Κυματοσυναρτήσεις: Στην κβαντική μηχανική, μια μαθηματική οντότητα που ονομάζεται

 κυματοσυνάρτηση παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις πιθανότητες

 διαφορετικών αποτελεσμάτων κατά τη μέτρηση των ιδιοτήτων ενός σωματιδίου

 (όπως η ενέργεια ή η ορμή).

Κβαντοποίηση: Τα κβαντικά συστήματα έχουν κβαντισμένες ιδιότητες,

 πράγμα που σημαίνει ότι ορισμένες ποσότητες (όπως τα επίπεδα ενέργειας)

 μπορούν να λάβουν μόνο συγκεκριμένες διακριτές τιμές. 

Η κλασική φυσική, από την άλλη πλευρά, επιτρέπει συνεχείς μετρήσεις.

Ιστορική εξέλιξη: Η κβαντική μηχανική προέκυψε από τις πρώτες προσπάθειες να εξηγήσει 

φαινόμενα που η κλασική φυσική δεν μπορούσε να εξηγήσει. 

Πρωτοπόροι όπως ο Niels Bohr, ο Erwin Schrödinger και ο Werner Heisenberg 

συνέβαλαν στην ανάπτυξή του στα μέσα της δεκαετίας του 1920.

Συνοπτικά, η κβαντική φυσική εμβαθύνει στον μυστηριώδη και συναρπαστικό κόσμο τ

ων υποατομικών σωματιδίων, προκαλώντας την κλασική μας διαίσθηση

 και αποκαλύπτοντας την πιθανοτική φύση της πραγματικότητας. 

General relativity (GR), also known as Einstein’s theory of gravity, is a fundamental theory in modern physics. It was formulated by Albert Einstein in 1915 and provides a comprehensive description of gravitation. Let’s explore some key aspects of general relativity:

  1. Geometric Theory of Gravitation:

    • General relativity generalizes special relativity and refines Newton’s law of universal gravitation.
    • It describes gravity as a geometric property of spacetime, a four-dimensional framework that combines space and time.
    • The curvature of spacetime is directly related to the energy and momentum of matter and radiation present.
  2. Einstein Field Equations:

    • These equations mathematically express the relationship between the curvature of spacetime and the distribution of mass and energy.
    • They predict phenomena beyond classical gravity, including:
      • Gravitational time dilation: Time passes differently in regions with varying gravitational fields.
      • Gravitational lensing: Massive objects bend light as it travels through spacetime.
      • Gravitational redshift: Light from distant sources is shifted to longer wavelengths due to gravity.
      • Shapiro time delay: Gravitational fields affect the travel time of light.
      • Singularities and black holes: Regions where spacetime curvature becomes infinitely strong.
  3. Astrophysical Implications:

    • General relativity predicts the existence of black holes, regions where nothing, not even light, can escape.
    • It has been verified through observations of gravitational lensestime dilation, and gravitational waves.
  4. Challenges and Goals:

    • While general relativity remains consistent with experimental data, reconciling it with quantum physics remains a challenge.
    • Unifying gravity with the other fundamental forces (strong, weak, and electromagnetic) is an open question.

In summary, general relativity revolutionized our understanding of gravity, spacetime, and the cosmos, and it continues to shape modern physics. 🌌🔭🪐

Η γενική σχετικότητα (GR), επίσης γνωστή ως θεωρία της βαρύτητας του Αϊνστάιν, είναι μια θεμελιώδης θεωρία στη σύγχρονη φυσική. Διατυπώθηκε από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1915 και παρέχει μια περιεκτική περιγραφή της βαρύτητας. Ας εξερευνήσουμε μερικές βασικές πτυχές της γενικής σχετικότητας:

Γεωμετρική Θεωρία της Βαρύτητας:

Η γενική σχετικότητα γενικεύει την ειδική σχετικότητα και βελτιώνει το νόμο του Νεύτωνα για την παγκόσμια βαρύτητα.

Περιγράφει τη βαρύτητα ως γεωμετρική ιδιότητα του χωροχρόνου, ένα τετραδιάστατο πλαίσιο που χτενίζει χώρο και χρόνο.

Η καμπυλότητα του χωροχρόνου σχετίζεται άμεσα με την ενέργεια και την ορμή της ύλης και της ακτινοβολίας που υπάρχει.

Εξισώσεις πεδίου Αϊνστάιν:

Αυτές οι εξισώσεις εκφράζουν μαθηματικά τη σχέση μεταξύ της καμπυλότητας του χωροχρόνου και της κατανομής μάζας και ενέργειας.

Προβλέπουν φαινόμενα πέρα από την κλασική βαρύτητα, όπως:

Βαρυτική διαστολή του χρόνου: Ο χρόνος περνά διαφορετικά σε περιοχές με ποικίλα βαρυτικά πεδία.

Βαρυτικός φακός: Τα ογκώδη αντικείμενα κάμπτουν το φως καθώς ταξιδεύει μέσα στο χωροχρόνο.

Βαρυτική μετατόπιση προς το ερυθρό: Το φως από μακρινές πηγές μετατοπίζεται σε μεγαλύτερα μήκη κύματος λόγω της βαρύτητας.

Χρονική καθυστέρηση Shapiro: Τα βαρυτικά πεδία επηρεάζουν το χρόνο ταξιδιού του φωτός.

Ιδιομορφίες και μαύρες τρύπες: Περιοχές όπου η καμπυλότητα του χωροχρόνου γίνεται απείρως ισχυρή.

Αστροφυσικές επιπτώσεις:

Η γενική σχετικότητα προβλέπει την ύπαρξη μαύρων τρυπών, περιοχών όπου τίποτα, n Ούτε καν το φως, δεν μπορεί να ξεφύγει.

Έχει επαληθευτεί μέσω παρατηρήσεων βαρυτικών φακών, διαστολής του χρόνου και βαρυτικών κυμάτων.

Προκλήσεις και στόχοι:

Ενώ η γενική σχετικότητα παραμένει συνεπής με τα πειραματικά δεδομένα, η συμφιλίωσή της με την κβαντική φυσική παραμένει μια πρόκληση.

Η ενοποίηση της βαρύτητας με τις άλλες θεμελιώδεις δυνάμεις (ισχυρή, ασθενή και ηλεκτρομαγνητική) είναι ένα ανοιχτό ερώτημα.

Συνοπτικά, η γενική σχετικότητα έφερε επανάσταση στην κατανόησή μας για τη βαρύτητα, τον χωροχρόνο και τον κόσμο, και αυτό  Και συνεχίζει να διαμορφώνει τη σύγχρονη φυσική. 🌌🔭🪐

What is the Symmetry Class of Bulk Holography? - Aron Wall (youtube.com)

Το περιεχόμενο πληροφοριών ορίζεται ως ο λογάριθμος της αντίστροφης πιθανότητας 

ότι ένα σύστημα βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη μικροκατάσταση

 και η εντροπία πληροφοριών ενός συστήματος είναι

η αναμενόμενη τιμή του περιεχομένου πληροφοριών του συστήματος. 

Αυτός ο ορισμός της εντροπίας είναι ισοδύναμος με την τυπική εντροπία Gibbs 

που χρησιμοποιείται στην κλασική φυσική.

 Η εφαρμογή αυτού του ορισμού σε ένα φυσικό σύστημα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, 

για μια δεδομένη ενέργεια σε ένα δεδομένο όγκο,

υπάρχει ένα ανώτατο όριο στην πυκνότητα των πληροφοριών (το φράγμα Bekenstein)

 σχετικά με το πού βρίσκονται όλα τα σωματίδια που συνθέτουν την ύλη σε αυτόν τον όγκο. 

Συγκεκριμένα, ένας δεδομένος όγκος έχει ένα ανώτατο όριο πληροφοριών 

που μπορεί να περιέχει, στο οποίο θα καταρρεύσει σε μια μαύρη τρύπα.

Αυτό υποδηλώνει ότι η ίδια η ύλη δεν μπορεί να υποδιαιρεθεί απείρως πολλές φορές

 και πρέπει να υπάρχει ένα τελικό επίπεδο θεμελιωδών σωματιδίων.

 Καθώς οι βαθμοί ελευθερίας ενός σωματιδίου είναι το προϊόν

 όλων των βαθμών ελευθερίας των υποσωματιδίων του, 

αν ένα σωματίδιο είχε άπειρες υποδιαιρέσεις σε σωματίδια χαμηλότερου επιπέδου, 

οι βαθμοί ελευθερίας του αρχικού σωματιδίου θα ήταν άπειροι, 

παραβιάζοντας το μέγιστο όριο πυκνότητας εντροπίας.

 Η ολογραφική αρχή συνεπάγεται έτσι ότι οι υποδιαιρέσεις 

πρέπει να σταματήσουν σε κάποιο επίπεδο.

The holographic principle is a captivating concept that emerges from string theories and plays a significant role in our understanding of quantum gravity. Let’s explore it:

  1. Overview:

    • The holographic principle suggests that the description of a volume of space can be encoded on a lower-dimensional boundary to that region.
    • Imagine this: Instead of thinking of the universe as a three-dimensional image (like a hologram), we consider it in terms of the information needed to describe it.
    • This principle proposes that the universe’s complexity can be captured by a two-dimensional surface, even though we perceive it as three-dimensional.
  2. Origins and Key Figures:

  3. Black Hole Thermodynamics and Information:

    • The holographic principle was inspired by black hole thermodynamics.
    • According to this principle, the maximum entropy (or information content) in any region scales with the radius squared, not cubed as one might expect.
    • For black holes, the insight was that all the information about objects that fell into the black hole could be entirely contained in surface fluctuations of the event horizon.
  4. Resolving the Black Hole Information Paradox:

    • The holographic principle provides a solution to the black hole information paradox within the framework of string theory.
    • It suggests that the information about what falls into a black hole is somehow encoded on its surface, rather than lost forever.
    • This insight reconciles the apparent conflict between quantum mechanics and general relativity.
  5. Wheeler’s Bags of Gold:

In summary, the holographic principle invites us to view the universe as a rich tapestry of information, woven onto a two-dimensional canvas that encodes its three-dimensional complexity

Συνθήκη για το Εξωτερικό Διάστημα Outer Space Treaty. Υπενθυμίζει ότι διαστημικές πυρηνικές δοκιμές στο διάστημα είχαν κάνει

Ηνωμένες Πολιτείες και Ρωσία στις αρχές της δεκαετίας του '60 και έκτοτε συμφωνήθηκε

να μην πυρηνικοποιηθεί το διάστημα. Περιγράφει τις επιπτώσεις που θα είχε μία πυρηνική έκρηξη στο διάστημα

και διευκρινίζει ότι έξω από την ατμόσφαιρα δεν υπάρχει ωστικό κύμα

ωστόσο ο ηλεκτρομαγνητικός παλμός που θα δημιουργηθεί

θα μπορούσε να καταστρέψει όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα σε μία περιοχή

αναλόγως της έντασης.

(2) Θεόδωρος Λιόλιος: Έκρηξη πυρηνικού όπλου στο διάστημα- Ακαριαίο σβήσιμο του ηλεκτρονικού πολιτισμού - YouTube

TU NO - Irama - Violin Cover [Sanremo 2024] 🎻 (youtube.com)

Από το Στιγμιαίο στο Άπειρο: Κίνηση στο δεκαδιάστατο χρόνο με ταχύτητα μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός (ifigeneia-georgiadou-math.blogspot.com)

Από το Στιγμιαίο στο Άπειρο: Η Ανθρωπότητα ως αξιακή ανάπτυξη και μελέτη όπου ενυπάρχουν οι προσωπικότητες… (ifigeneia-georgiadou-math.blogspot.com)

Από το Στιγμιαίο στο Άπειρο: Στην διάλεξη «Τέχνη του Φωτός» ο Ν. Λυγερός συνομιλεί με την Ιφ. Γεωργιάδου. (ifigeneia-georgiadou-math.blogspot.com)