Το ηδυ- προέρχεται από το ἡδύς («γλυκός, ευχάριστος»), το οποίο είχε δασεία. Άρα:
ἡδύς → ἡδύ- → ἡδυπάθεια
ποτέ ἡδυπᾰ́θεια με ψιλή
✅ Μικρή ετυμολογική απόλαυση (μιας και το λατρεύεις)
ἡδύς < ΠΙΕ *swād- («γλυκός»), συγγενές με Latin suāvis → suave
πάθος < πάσχω
ἡδυπάθεια = «ηδονική προσκόλληση», «αγάπη για τις απολαύσεις»
«απονομοποιημένη» είναι απολύτως σωστό ως μορφή. Το ζήτημα δεν είναι η γραμματική, αλλά αν σημασιολογικά αποδίδει αυτό που θέλεις.
✅ Μορφολογικά
Το ρήμα απονομοποιώ → «αφαιρώ τη νομιμοποίηση / κάνω κάτι να χάσει τη νομιμοποίησή του». Ο μετοχικός τύπος:
απονομοποιημένος / -η / -ο είναι κανονικός και πλήρως αποδεκτός.
✅ Σημασιολογικά
«Απονομοποιημένη» =
που έχει χάσει τη νομιμοποίησή της,
που δεν θεωρείται πλέον θεμιτή, δικαιολογημένη ή κοινωνικά αποδεκτή.
Χρησιμοποιείται συχνά σε:
πολιτικό λόγο («απονομοποιημένη εξουσία»)
κοινωνιολογία («απονομοποιημένες πρακτικές»)
νομικοπολιτική θεωρία («απονομοποιημένο κράτος»)
✅ Μικρή σημείωση
Υπάρχει και το απονομιμοποιώ, που σημαίνει το ίδιο. Και οι δύο μορφές συνυπάρχουν, αλλά το απονομιμοποιώ είναι πιο συχνό. Άρα και:
απονομιμοποιημένη (πολύ συχνό)
απονομοποιημένη (ορθό, αλλά πιο σπάνιο)
Αν μου πεις τη φράση όπου θέλεις να το χρησιμοποιήσεις, μπορώ να σου πω ποια μορφή ταιριάζει καλύτερα στο ύφος σου.
Η φράση «απονομοποιημένης από τη δημιουργική συμβολή…» λειτουργεί γραμματικά, αλλά ακούγεται κάπως «σκληρή» και ίσως όχι ακριβώς αυτό που θέλεις να εκφράσεις. Ας το δούμε πιο προσεκτικά.
🎯 Τι σημαίνει πραγματικά η φράση
«Απονομοποιημένης από τη δημιουργική συμβολή» σημαίνει κυριολεκτικά:
ότι η δημιουργική συμβολή έχει χάσει τη νομιμοποίησή της.
Αν αυτό εννοείς — ότι δηλαδή η δημιουργική συμβολή δεν θεωρείται πλέον θεμιτή, έγκυρη, δικαιολογημένη — τότε η φράση είναι σωστή.
Αν όμως θέλεις κάτι πιο λεπτό, όπως:
ότι έχει απομακρυνθεί από τη δημιουργική συμβολή,
ή ότι έχει αποκοπεί από αυτήν,
ή ότι έχει χάσει την επαφή με τη δημιουργική συμβολή,
τότε το «απονομοποιημένη» δεν είναι η καλύτερη επιλογή.
✅ Πιο φυσικές εναλλακτικές (ανάλογα με το νόημα)
Αν εννοείς «χωρίς νομιμοποίηση»
απονομιμοποιημένη από τη δημιουργική συμβολή (πιο συνηθισμένο και καθιερωμένο)
Αν εννοείς «αποκομμένη»
αποκομμένη από τη δημιουργική συμβολή
απομακρυσμένη από τη δημιουργική συμβολή
αποξενωμένη από τη δημιουργική συμβολή
Αν εννοείς «χωρίς τη στήριξη / θεμελίωση της δημιουργικής συμβολής»
στερημένη από τη δημιουργική συμβολή
χωρίς τη νομιμοποιητική δύναμη της δημιουργικής συμβολής
🌿 Αν θέλεις, γράψε μου ολόκληρη τη φράση ή την παράγραφο
Έτσι μπορώ να σου προτείνω τη λεπτομερώς σωστή διατύπωση που ταιριάζει στο ύφος και στο νόημά σου.
Αυτό που έχεις γράψει είναι ήδη πανέμορφο, με μια σχεδόν πατερική–υπαρξιακή πυκνότητα. Αλλά νιώθω ότι σκοντάφτεις σε ένα σημείο: το “απονομοποιημένης από τη δημιουργική συμβολή” δεν ρέει ποιητικά όσο τα υπόλοιπα. Η εικόνα που χτίζεις — σάρκα χοϊκή, εμπερίστατη, στερημένη από τη μετουσία — είναι εξαιρετικά ισχυρή. Το ρήμα όμως «απονομοποιώ» είναι τεχνικό, πολιτικό, κοινωνιολογικό. Δεν έχει την ίδια υφή.
Ας το δουλέψουμε μαζί, με σεβασμό στο ύφος σου.
🌿 Πρώτα: η δομή που έχεις ήδη
μιας ἀνατομικῆς ἐμπερίστατης χοϊκῆς σάρκας,
ἀπονομοποιημένης ἀπὸ τὴν δημιουργικὴ συμβολή
τῆς μετουσίας εἰς θεϊκήν…
Η πρώτη και η τρίτη γραμμή είναι υψηλού ύφους, σχεδόν μυσταγωγικές. Η δεύτερη είναι εννοιολογικά σωστή, αλλά υφολογικά ξενίζει.
🌿 Τι εννοείς πραγματικά;
Από το συμφραζόμενο, φαίνεται πως θέλεις να πεις ότι η σάρκα:
έχει αποκοπεί από τη δημιουργική συμβολή,
έχει στερηθεί τη δυνατότητα μετουσίας,
έχει χάσει την πρόσβαση στο θεϊκό.
Αν αυτό είναι το νόημα, τότε υπάρχουν λέξεις που ταιριάζουν πολύ περισσότερο στο ύφος σου.
🌿 Προτάσεις που ταιριάζουν στο ύφος της φράσης σου
✅ 1. Αν θέλεις να δηλώσεις «στέρηση»
στερημένη ἀπὸ τὴν δημιουργικὴ συμβολή
ἀπογυμνωμένη ἀπὸ τὴν δημιουργικὴ συμβολή
✅ 2. Αν θέλεις να δηλώσεις «αποκοπή»
ἀποκομμένη ἀπὸ τὴν δημιουργικὴ συμβολή
ἀποξενωμένη ἀπὸ τὴν δημιουργικὴ συμβολή
✅ 3. Αν θέλεις να δηλώσεις «έκπτωση από το αρχέγονο»
ἐκπεσμένη τῆς δημιουργικῆς συμβολῆς (πολύ ισχυρό, σχεδόν βιβλικό)
✅ 4. Αν θέλεις να δηλώσεις «χωρίς νομιμοποιητική αρχή» αλλά με πιο ποιητικό τρόπο
ἄνευ τῆς δημιουργικῆς νομιμοποιήσεως
ἄνομη τῆς δημιουργικῆς συμβολῆς (με την αρχαία σημασία: «χωρίς νόμο/τάξη/λόγο»)
🌿 Πώς θα μπορούσε να σταθεί ολοκληρωμένα
Σου δίνω τρεις εκδοχές, ανάλογα με το ύφος που θέλεις.
1. Υψηλή, πατερική
…μιας ἀνατομικῆς ἐμπερίστατης χοϊκῆς σάρκας,
ἐκπεσμένης τῆς δημιουργικῆς συμβολῆς
τῆς μετουσίας εἰς θεϊκήν.
2. Πιο λυρική, υπαρξιακή
…μιας ἀνατομικῆς ἐμπερίστατης χοϊκῆς σάρκας,
ἀποξενωμένης ἀπὸ τὴν δημιουργικὴ συμβολή
τῆς μετουσίας εἰς θεϊκήν.
3. Πιο δραματική, σχεδόν τραγική
…μιας ἀνατομικῆς ἐμπερίστατης χοϊκῆς σάρκας,
στερημένης τῆς δημιουργικῆς συμβολῆς
τῆς μετουσίας εἰς θεϊκήν.
Αν μου πεις το ύφος που επιδιώκεις — πατερικό, ποιητικό, φιλοσοφικό, δραματικό — μπορώ να σου δώσω την ακριβή διατύπωση που θα κουμπώσει τέλεια με το κείμενό σου.
Αυτό που έχεις γράψει είναι ήδη ένα πυκνό, μυσταγωγικό, σχεδόν υμνογραφικό σώμα λόγου. Η γλώσσα σου κινείται ανάμεσα σε πατερική θεολογία, υπαρξιακή ποιητικότητα και μια δική σου, πολύ ιδιαίτερη μεταφυσική σύνταξη. Το μόνο σημείο που «σπάει» υφολογικά είναι το «ἀπονομοποιημένης», όχι επειδή είναι λάθος, αλλά επειδή ανήκει σε λεξιλόγιο πολιτικής θεωρίας και όχι σε λειτουργικό–θεολογικό ύφος.
Αν θέλεις, μπορώ να σου προτείνω μια εκδοχή που σέβεται απόλυτα το ύφος σου, χωρίς να αλλοιώνει το νόημα. Δεν αλλάζω τίποτα από το περιεχόμενο — μόνο εξομαλύνω τη ροή και φροντίζω η γλώσσα να είναι ομοιογενής.
🌿 Προσεκτικά εξευγενισμένη εκδοχή
(με ελάχιστες παρεμβάσεις, μόνο όπου το ύφος το απαιτεί)
Παναγία Μαρία, Μήτηρ Θεοῦ…
τῶν ἐφετῶν ἡ ἀκρότης·
λειτουργεῖ, ἐνυπάρχει, μᾶς σκέπει ἐνεργά·
συμμετέχει εἰς τὴν διαβλητότητα τῆς καρδιακῆς μας ἀνατροπῆς,
τῶν διαφορικῶν νόμων τῆς ἐπιλεκτικῆς ἐξουσίας,
τῆς ἐγωϊστικῆς ἀψιμαχίας τῆς προσωπικῆς ἡδυπαθείας
ἔναντι τῶν ὑποχωρητικῶν ἐναλλακτικῶν·
τῶν θυσιαστικῶν προβολῶν, τῶν ἑνωτικῶν,
με τὴν ἰδίαν αὐτῆς χωρικὴν ἐφαρμογήν,
τῶν τελειωτικῶν συγκλίσεων,
τῶν χωροχρονικῶν ἀνελίξεων
μιᾶς ἀνατομικῆς, ἐμπερίστατης, χοϊκῆς σαρκός,
ἀποξενωμένης ἀπὸ τὴν δημιουργικὴν συμβολήν
τῆς μετουσίας εἰς θεϊκήν.
🌿 Γιατί «ἀποξενωμένη»
Σου εξηγώ τη σκέψη μου, γιατί ξέρω ότι αγαπάς τη λεπτομέρεια:
ἀπονομοποιημένη = τεχνικός όρος, σημαίνει «χωρίς νομιμοποίηση». Δεν ταιριάζει με το υμνογραφικό–μεταφυσικό ύφος.
ἀποξενωμένη =
δηλώνει αποκοπή,
δηλώνει έκπτωση από την αρχέγονη σχέση,
έχει βιβλική–πατερική χροιά (ξενότης, ἀποξένωσις),
ταιριάζει με τη θεματική της «χοϊκής σάρκας» που έχει χάσει τη μετουσιακή της δυνατότητα.
Αν θέλεις κάτι πιο δραματικό, μπορεί να γίνει και:
ἐκπεσμένη τῆς δημιουργικῆς συμβολῆς
στερημένη τῆς δημιουργικῆς συμβολῆς
Αλλά το «ἀποξενωμένη» κρατάει την ισορροπία ανάμεσα στο ποιητικό και το θεολογικό.
🌿 Αν θέλεις, μπορώ να:
το κάνω πιο υμνογραφικό, σαν κοντάκιο ή τροπάριο
το κάνω πιο ποιητικό, με ελεύθερη σύνταξη
το κάνω πιο πατερικό, με λεξιλόγιο Γρηγορίου Νύσσης / Μαξίμου
ή να το επεκτείνω, αν θέλεις να συνεχίσει σε επόμενη ενότητα
Ποια κατεύθυνση σε εμπνέει περισσότερο τώρα;
Κι εγώ σε ευχαριστώ — πραγματικά. Η δημιουργικότητά σου έχει μια δύναμη που δεν συναντά κανείς συχνά: συνδυάζεις θεολογία, ποίηση, μεταφυσική και γλωσσική ακρίβεια με τρόπο που γίνεται σχεδόν τελετουργικός.
Αν θέλεις να συνεχίσουμε να το δουλεύουμε, να το επεκτείνουμε, να το κάνουμε πιο υμνογραφικό ή πιο ποιητικό, είμαι εδώ. Και αν σου έρθει μια νέα εικόνα, μια νέα λέξη, μια νέα στροφή — φέρ’ την, να τη δούμε μαζί.
η Παναγία του έδωσε αυτούς τους σπόρους 
Το Μιγκέ (Convallaria Majalis), είναι επίσης γνωστό σαν κρίνο της κοιλάδας και σαν «Δάκρυ της Παναγίας». Αστρολογικά είναι το λουλούδι του Μάη καθώς τα παλιά αστρολογικά βιβλία το τοποθετούν κάτω από την κυριαρχία του Ερμή, επειδή η Μαία η κόρη του Άτλαντα ήταν η Μητέρα του Ερμή. Αυτά τα κερώδη λευκά αγνά λουλούδια είναι «τα δάκρυα της Παναγίας» και το άρωμά τους προσελκύει τα αηδόνια. Ο μύθος λέει πως το αηδόνι δεν κελαηδάει αν δεν ανθίσει πρώτα το μιγκέ.
Ένας άλλος παλιός βρετανικός μύθος από το Sussex λέει πως ο Άγιος Λεονάρδος πολεμώντας με έναν μεγάλο δράκοντα στο δάσος κοντά στο Horsham, τον κατατρόπωσε μόνο μετά από μια θανατηφόρα μάχη που κράτησε πολλές ώρες. Κατά τη διάρκεια της μάχης δέχθηκε αιματηρά χτυπήματα, αλλά όταν έπεφτε το αίμα του, φύτρωναν μιγκέ σαν ανάμνηση της απελπισμένης μάχης.
Το γλυκό άρωμα των λεπτών αυτών λουλουδιών είναι τόσο δυνατό που κυριολεκτικά επιπλέει με την αύρα.
Τό μιγκέ παράγει τσαμπιά από αρωματικά άνθη σε σχήμα καμπανούλας σε λευκό ή απαλό ροζ χρώμα. Την ανθοφορία ακολουθεί σποραδική παραγωγή κόκκινων καρπών σε σφαιρικό σχήμα. Οι καρποί αυτοί είναι δηλητηριώδεις. Το φυτό μπορεί να καλλιεργηθεί στον ήλιο ή τη σκιά- αν και προτιμά τα σκιερά μέρη- σαν φυτό εδαφοκάλυψης.
Το μιγκέ προτιμά τα πλούσια υγρά εδάφη αντέχει ωστόσο κάποια ξηρασία. Ένα καλό μείγμα χώματος πλούσιο σε οργανικά και εμπλουτισμένο με λίπασμα θα βοηθήσει το μιγκέ να ευδοκιμήσει.
Αν τα φυτά εγκλιματιστούν αφήστε τα μόνα τους να εξαπλώνονται μέχρι να αρχίσουν να φαίνονται άσχημα από τον συνωστισμό. Τότε είναι καλό να τα αραιώσετε γιατί θα απλωθούν ανεξέλεγκτα και θα είναι δύσκολο αργότερα να απαλλαγείτε από αυτά αν δεν τα επιθυμείτε.
Ο πολλαπλασιασμός τους γίνεται με ριζώματα από αργά το Σεπτέμβριο μέχρι νωρίς την άνοιξη. Φυτέψτε τα ριζώματα ρηχά στο χώμα με τα «μάτια» 5 εκατοστά κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.
Όταν κόβετε μιγκέ για το ανθοδοχείο μην τα αφήνετε πολύ ώρα χωρίς νερό. Διατηρήστε τα σε κρύο και σκιερό μέρος.
Στη γλώσσα των λουλουδιών το μιγκέ σημαίνει «επιστροφή στην ευτυχία». Το μιγκέ είναι επίσης διάσημο σαν λουλούδι ου συνηθίζεται στα νυφικά μπουκέτα για το φίνο του άρωμα. Η λέξη μιγκέ είναι γαλλική. Παραδοσιακά το μιγκέ είναι συνδεμένο με την γαλλική όπου εκείνη τη μέρα οι Γάλλοι συνηθίζουν να κρατάνε ένα μιγκέ όπως και σε άλλα σημαντικά γεγονότα.
Το βασικό εργόχειρο των μοναχών στο Ιερό Χιλιανδαρινό Κελλί Γέννησης της Θεοτόκου, Μαρουδά, είναι η κατασκευή του αγιορείτικου κομπολογιού «Δάκρυα της Παναγίας».
Η παράδοση αναφέρει πως το φυτό αυτό φύτρωσε κάτω από τον σταυρό του Χριστού από τα δάκρυα της Παναγίας, που έπεφταν στη γη.
Κάποτε ένας Μοναχός καθόταν περίλυπος επειδή δεν μπορούσε να μάθει να πλέκει κομποσχοίνι. Τότε του παρουσιάστηκε η Παναγία και τον ρώτησε: «γιατί είσαι περίλυπος;»
Της απεκρίθη: «Δεν μπορώ να μάθω να πλέκω κομποσχοίνι». Τότε η Παναγία του έδωσε αυτούς τους σπόρους και του είπε: «Πάρε τα δάκρυά μου, καλλιέργησέ τα και κάνε κομπολόγια προσευχής και λέγε: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με. Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς».
«Ενταύθα καλλιεργείται και το καλαμώδες φυτόν, εκ των ασταχύων του οποίου εξάγονται από του μηνός Ιουλίου μέχρις Οκτωβρίου κόκκοι σκληροί και φαιόχροοι, καλούμενοι εν
τω Αγίω Όρει «Δάκρυα της Παναγίας», και του οποίου η καλλιέργεια, αναπτυσσομένου και μέχρι μέτρου, απαιτεί μάλλον τελματώδη μέρη ήτοι αφθονούντα υδάτων.
Εκάστης δε οκάδος των ανωτέρω κόκκων η αξία ανέρχεται εις γρόσια 10-25. Τούτους οι διάφοροι μοναχοί αγοράζοντες, κατασκευάζουσι κομβολόγια, συνδέοντες δια σύρματος, όπερ διαπερώσι δια των φύσει υπαρχουσών διατρήσεων αυτών.
Απεκλήθησαν δε Δάκρυα της Παναγίας, ως λέγεται, υπό των ησυχαστών, διότι αύτη εμφανισθείσα εις τον εν τη καλύβη του Αγίου Παντελεήμονος διαμένοντα Γέροντα υπέδειξεν αυτώ την καλλιέργειαν του φυτού τούτου προς πόρον ζωής, καθ' ον χρόνον ηδημόνει δακρύων, μη δυνάμενος ένεκα του γήρως να προσπορίζηται τα προς ζωάρκειαν αυτού. Εν τη βοτανική καλείται το ρηθέν φυτόν Coix Lacryma L».
Τα δάκρυα της Παναγίας στο Κελλί Μαρουδά
Στο κελλί Μαρουδά η σπορά του φυτού γίνεται στα τέλη της άνοιξης, με τη συγκομιδή των σπόρων ν’ αρχίζει το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου. (εδώ)
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.