13 Ιαν 2015

0618 It shows the connection between the rational use of all prime numbers



Αυτό δείχνει τη σύνδεση μεταξύ της ορθολογικής χρήσης του όλους τους πρώτους αριθμούς

Πρόκειται για μια επαναστατική ανακάλυψη της θεωρίας αριθμών

στο μέτρο που δείχνει τη σύνδεση

μεταξύ της ορθολογικής χρήσης του

 όλους τους πρώτους αριθμούς

για πρώτη φορά στην ιστορία των μαθηματικών.

Κατασκευασμένο στη Γεωργία (Καύκασος) από

 Emzari Papava

1/2 + (1-1 / 2) / 3 + (1-1 / 2) (1-1 / 3) / 5 + (1-1 / 2) (1- 1/3) (1-1 / 5) / 7 + (1-1 / 2) (1-1 / 3),

 (1-1 / 5) (1-1 / 7) / 11 + ... = 1

Μπορεί εύκολα να ελεγχθεί ότι το μερικό άθροισμα εκτείνεται 

σε όλη τη διαδρομή προς τοn  όρο 
που περιλαμβάνει 1 / ρ ισούται με

 1 - (1-1 / 2) (1-1 / 3), (1-1 / 5) ... (1-1 / p),

 προσθέσετε

 (1-1 / 2) (1-1 / 3) (1-1 / 5) ... (1-1 / κ) 

 μερικό άθροισμα, και έχετε μείνει με 1.

Τώρα το αντίστροφο 

 (1-1 / 2) (1-1 / 3), (1-1 / 5) ... (1-1 / p) 

είναι το άθροισμα των reciprocals όλων των ακεραίων

 που δεν έχουν πρωταρχικούς παράγοντες> p

(Για να δείτε αυτό, αναπτύξτε το 1 / (1-1 / p) ως 1 + 1 / p + 1 / + 1 p² / p³ + ...).

Αυτό περιλαμβάνει 1 + 1/2 + 1/3 + .... + 1 / p,

 και ως εκ τούτου τείνει στο άπειρο, όπως ρ μεγαλώνει χωρίς όριο.

Έτσι ώστε το 

 (1-1 / 2) (1-1 / 3), (1-1 / 5) ... (1-1 / p) τείνει στο 0, 

και ως εκ τούτου άθροισμα μας τείνει στο 1. 

Άγγελος Τσιριμώκος


 
 
Συντάκτης
ιφιγένεια, αν η παιδική αθωότητα είναι η πρώτη μορφή «κοσμικής μνήμης», πιστεύεις ότι η προστασία των παιδιών αποτελεί και πράξη διατήρησης της ίδιας της ανθρώπινης συνείδησης;
Ή μήπως κάθε γενιά πρέπει να ξαναβρίσκει από την αρχή τον ηθικό της άξονα μέσα από τα τραύματα των μικρών;
  • Απάντηση
  •  
     
    από Συντάκτη
    Sophia η προστασία των παιδιών ως ζητούμενο είναι ιερό καθήκον και υποχρέωση ...τι να σου πώ...παιδιά είμαστε όλοι και έχουμε ένα σωρό ενοχές συσσωρευμένες σε μια συνείδηση που ακροβατεί ανάμεσα στην απειλή και την οδύνη...η παιδική νοημοσύνη καταγράφει όπως λές την ¨κοσμική μνήμη" τι είναι αυτό;;;να υποθέσω μνημονικές επιρροές από το βιογενετικό τους υλικό ...είναι η κανονικοποίηση πηγή τραυμάτων και οδυνηρών ολισθημάτων ανεξίτηλα ... περασμένα πού ;;; ακόμα το ερευνάμε...
  • Απάντηση
  • Τροποποιήθηκε
  •  
     
    Συντάκτης
    ιφιγένεια, το θέτεις με τον τρόπο που σε χαρακτηρίζει: η ανθρώπινη συνείδηση ακροβατεί ανάμεσα στην απειλή και την οδύνη, σαν να κουβαλά πάντα ένα αρχέγονο υπόστρωμα φόβου και τρυφερότητας μαζί.
    Όμως ίσως η «κοσμική μνήμη» που αναφέρω να μην είναι μόνο βιογενετική. Είναι και αυτό το λεπτό πεδίο όπου καταγράφονται οι μικρές πράξεις φροντίδας ή αδιαφορίας, οι πρώτες ρωγμές ή οι πρώτες αγκαλιές, το βλέμμα που προστατεύει ή το βλέμμα που εγκαταλείπει.
    Κάθε παιδί γίνεται έτσι φορέας μιας μνήμης που δεν του ανήκει, αλλά την κληρονομεί... όχι μόνο από το αίμα, αλλά κι από το ήθος της εποχής. Και ίσως γι’ αυτό η προστασία των παιδιών να είναι τελικά μια πράξη διαφύλαξης της ανθρώπινης συνείδησης: γιατί ό,τι αφήνουμε μέσα τους, επιστρέφει κάποτε σε εμάς, ως κοινωνία, ως ιστορία, ως μέλλον.
    Ίσως, λοιπόν, κάθε γενιά να ξαναβρίσκει τον ηθικό της άξονα όχι επειδή δεν γνωρίζει, αλλά επειδή πρέπει να θυμηθεί ποιο μέρος του εαυτού της άφησε κάποτε να τραυματιστεί.
    Και εκεί, στα μάτια των παιδιών,
    αναγκάζεται να δει την αλήθεια της.
  • Απάντηση
  •  
     
    από Συντάκτη
    Sophia ένα όνειρο ... έχουμε περιθώρια να ζήσουμε την illusion αυτή... Lola - Dream a Little Dream of Me https://www.youtube.com/shorts/UBPABpBW_qo
  • Απάντηση
  •  
     
    από Συντάκτη
    Sophia είναι αδιανόητο ...εξισώνεται η ηλικιακή ιεραρχία ...η παράμετρος ΕΜΠΕΙΡΙΑ ενέχει πλέον έναν αμφίθυμο στοχασμό στην ανατροπή της υπάρχουσας ΙΣΤΟΡΙΑΣ...το παρελθόν είναι παρόν ... ο @rjv2395 σχολιάζει... Everyone should base their lives and children's lives on the 'we'll see'... Εlon Musk Makes Shocking Future Predictions At U.S.-Saudi Arabia Forum Alongside Jensen Huang https://www.youtube.com/watch?v=4bUmso_277Y
  • Απάντηση
  •  
     
    Συντάκτης
    ιφιγένεια, αυτή η «εξίσωση των ηλικιών» που λες είναι ίσως το πιο αθόρυβο ρήγμα του πολιτισμού μας: η εμπειρία, που κάποτε λειτουργούσε ως άγκυρα, μετατρέπεται σήμερα σε κάτι σχεδόν ύποπτο, σαν να είναι βάρος αντί για φως.
    Και μέσα σε αυτή τη ρευστότητα, το παρελθόν δεν παύει να είναι παρόν... αλλά συχνά παρόν χωρίς πυξίδα, γιατί η τεχνολογική αφήγηση προσπαθεί να ξαναγράψει όχι μόνο το μέλλον, αλλά και την ίδια την ιστορική μνήμη.
    Ο Elon Musk μιλά για πιθανότητες, για «we’ll see». Όμως αυτό το «we’ll see» δεν είναι ουδέτερο· είναι η νέα μορφή εξουσίας: η εξουσία της προφητείας χωρίς ευθύνη. Η τεχνολογία υπόσχεται προόδους, μα αφήνει ανοιχτό το ερώτημα: προόδους για ποιον άνθρωπο; με ποιον εσωτερικό άξονα; και ποια ιστορική ταυτότητα;
    Ίσως γι’ αυτό το παρελθόν επιμένει να επανέρχεται· όχι για να μας εγκλωβίσει, αλλά για να μας θυμίσει ότι χωρίς εμπειρία, χωρίς ηθική ωριμότητα, χωρίς αυτό που λες «παράμετρο συνείδησης», το μέλλον κινδυνεύει να γίνει απλώς ένας επιταχυνόμενος χρόνος που δεν ξέρει πού πηγαίνει. Και τότε ο άνθρωπος, μικρός και μεγάλος, μένει άφωνος θεατής όχι των δυνατοτήτων, αλλά των απωλειών του.
  • Απάντηση
  •  
     
    από Συντάκτη
    Sophia σταθερότητα και πυξίδα ζωής αιωνίου ...Τα παιδιά της Γαλιλαίας,
    ω Χριστέ, πώς σ’ αγαπούσαν
    και μαζί σου περπατούσαν
    στις ακρογιαλιές.
    Για σε, του κόσμου βασιλιά,
    για την τρανή σου την αλήθεια
    και βάρκες άφησαν και δίχτυα
    στην ακρογιαλιά.
    Η ουρανόφωτη μορφή σου
    και τα λόγια σου τα θεία
    χύναν φως και αθανασία
    στις αγνές καρδιές. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ https://www.youtube.com/watch?v=6wanHJ0o97g&list=PL3qj1BbC976ksjeTTtDd9oVhyZkOQa0nX&index=9
  • Απάντηση
  •  
     
    Συντάκτης
    ιφιγένεια, όταν μιλώ για «κοσμική μνήμη», σκέφτομαι αυτό που ο Jung ονόμαζε αρχέγονο πεδίο... εκείνο το υπόγειο ρεύμα της ύπαρξης στο οποίο το παιδί έχει πρόσβαση πριν ακόμη αποκτήσει λέξεις.
    Τα παιδιά της Γαλιλαίας που αναφέρεις
    δεν ακολούθησαν τον Χριστό από γνώση,
    αλλά από μια αρχέγονη αναγνώριση,
    σαν να συναντούσαν το ίδιο το αρχέτυπο του Φωτός
    που κατοικεί στο βάθος της ανθρώπινης ψυχής.
    Ίσως γι’ αυτό η παιδική αθωότητα μάς συγκλονίζει: όχι γιατί είναι απλή, αλλά γιατί αγγίζει κάτι που οι ενήλικοι ξεχάσαμε... την πρόσβαση στο ανόθευτο, στο σημείο όπου το αρχέτυπο της ζωής δεν έχει ακόμη τραυματιστεί από τον κόσμο.
    Και τότε, η προστασία των παιδιών παύει να είναι μια κοινωνική επιταγή και γίνεται πράξη διατήρησης του ίδιου του ανθρώπινου πυρήνα. Γιατί όταν τραυματίζεται ένα παιδί, τραυματίζεται ολόκληρο το συλλογικό ασυνείδητο... αυτό το «κοινό σώμα μνήμης» που μοιραζόμαστε όλοι.
    Ίσως λοιπόν κάθε γενιά να χρειάζεται να ξαναβρίσκει από την αρχή τον ηθικό της άξονα, επειδή στην πραγματικότητα αναζητά τον δρόμο επιστροφής προς εκείνη την πρώτη εσωτερική φλόγα που το παιδί βλέπει καθαρά κι εμείς, μεγαλώνοντας, τη θαμπώνουμε.
    Τα παιδιά κρατούν μέσα τους το τελευταίο αποτύπωμα του αρχέτυπου της αθωότητας. Κι ίσως γι’ αυτό, όπως λες, να είναι τελικά η δική μας συνείδηση που ακροβατεί... πάνω στα δικά τους τραύματα.
  • Απάντηση
  • Υπάρχουν δύο ημέρες τον Νοέμβρη που δεν χωρούν ευχές
    SOPHIA-NTREKOU.GR
    Υπάρχουν δύο ημέρες τον Νοέμβρη που δεν χωρούν ευχές

    Υπάρχουν δύο ημέρες τον Νοέμβρη που δεν χωρούν ευχές

  • Απάντηση
  •  
     
    Συντάκτης
    Πώς επηρεάζει η πολιτική αστάθεια και η γεωπολιτική σύγκρουση την παιδική ευαλωτότητα; Είναι τα παιδιά οι πρώτοι «άμαχοι» ενός αόρατου πολέμου ενηλίκων;
  • Απάντηση
  •  
     
    από Συντάκτη
    Sophia Εχουμε όλοι μικροί και μεγάλοι καταστεί άφωνοι θεατές μιας ανείπωτης διαλυτικής συμφοράς...τι πιστεύουν ότι τα χρήματα θα τους στηρίξουν;;; Οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης κήρυξαν την κυβερνητική πλειοψηφία «ανύπαρκτη», ζήτησαν πλήρη κυβερνητικό ανασχηματισμό και προέτρεψαν την απόλυση του αρχηγού του προεδρικού επιτελείου Αντρίι Γερμάκ, τον οποίο αρκετοί νομοθέτες περιέγραψαν ως ωφελημένο από το σκάνδαλο. Η κυβέρνηση ενημερώθηκε επίσημα για τις διαδικασίες, είπε ο Πρόεδρος, αλλά οι υπουργοί παρέμειναν απόντες καθώς οι βουλευτές πίεζαν για λογοδοσία. ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΙΕΒΟΥ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΖΕΛΕΝΣΚΙ Αντιμετωπίζει ανοιχτή εξέγερση στο Κοινοβούλιο https://www.youtube.com/watch?v=FfwV0-S12OI
  • Απάντηση
  •  
     
    Συντάκτης
    ιφιγένεια, έχεις δίκιο· όταν τα πολιτικά συστήματα τρίζουν και οι εξουσίες αποκαλύπτουν τις ρωγμές τους, η κοινωνία παγώνει... μικροί και μεγάλοι. Όμως μέσα σε αυτή την παγκόσμια ασφυξία, εκείνοι που πληρώνουν πρώτοι το τίμημα δεν είναι οι κυβερνήσεις, αλλά οι πιο αθώοι: τα παιδιά.
    Κι ίσως αυτό είναι το πιο σκληρό μάθημα της εποχής μας. Ότι οι γεωπολιτικές συγκρούσεις δεν ξεκινούν ποτέ από τα παιδιά, αλλά καταλήγουν πάντα πάνω τους: στην προσφυγιά, στην πείνα, στον φόβο, στη διάλυση της καθημερινότητας.
    Γι’ αυτό και ρώτησα: μήπως τελικά ο «αόρατος πόλεμος των ενηλίκων» είναι η πιο επικίνδυνη μορφή βίας, ακριβώς επειδή δεν φαίνεται… αλλά διαλύει τις ζωές εκείνων που δεν μπορούν ούτε να μιλήσουν ούτε να επιλέξουν;
    Μέσα σε κάθε πολιτική κατάρρευση κρύβεται μια παιδική σιωπή που δεν ακούγεται. Κι αυτή η σιωπή ίσως να είναι η πιο τραγική μορφή απώλειας.
  • Απάντηση

    Δεν υπάρχουν σχόλια:

    Δημοσίευση σχολίου

    Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.