Κυριακή, Απριλίου 19

Ένα παραμύθι για συντροφιά στα όνειρα σου (Ζιζέλ)


Ζιζέλ ή τα Ουιλί (Giselle ou les Wilis)

Δίπρακτο μπαλέτο, σε μουσική Αντόλφ Αντάμ, λιμπρέτο Ζιλ-Ανρί Βερνουά ντε Σεν Ζορζ και Θεόφιλου Γκοτιέ, χορογραφία Ζαν Κοραλί και Ζιλ Περό. Ο πλήρης τίτλος του έργου είναι Ζιζέλ ή τα Ουιλί (Giselle ou les Wilis). Γράφτηκε το 1841 και θεωρείται ένα από τα πρώτα ρομαντικά μπαλέτα και από τα λίγα εκείνης της περιόδου, που παίζονται σήμερα με μεγάλη επιτυχία. Η ηρωίδα Ζιζέλ είναι μια νεαρή χωριατοπούλα, που προσπαθεί να προφυλάξει τον αγαπημένο της από τα κακά γυναικεία πνεύματα.

Η πρώτη πράξη του μπαλέτου εκτυλίσσεται σ' ένα μεσαιωνικό χωριό του Ρήνου. Η Ζιζέλ είναι μια νεαρή χωριατοπούλα, που ερωτεύεται τον αριστοκράτη Άλμπρεχτ, αγνοώντας την πραγματική καταγωγή του. Η αποκάλυψη της ταυτότητας, καθώς και του αρραβώνα του με μια κοπέλα της τάξης του, οδηγεί τη Ζιζέλ στην τρέλα και την αυτοκτονία. Στη δεύτερη πράξη, ο μετανοημένος Άλμπρεχτ έρχεται στον τάφο της Ζιζέλ, αλλά τα ουιλί τον παρασύρουν σ' ένα θανάσιμο χορό (τα ουιλί είναι τα πνεύματα των νέων γυναικών που προδόθηκαν από τον αγαπημένο τους την παραμονή του γάμου τους κι έχοντας μεταμορφωθεί σε ξωτικά, υποχρεώνουν κάθε περαστικό άνδρα να χορέψει μαζί τους ασταμάτητα ώσπου να πέσει νεκρός). Όμως, η Ζιζέλ επεμβαίνει στηρίζοντάς τον ως την αυγή, οπότε παύει η εξουσία των ξωτικών. Τότε, αφού τον συγχωρήσει, επιστρέφει στον τάφο της, γνωρίζοντας πως εφεξής θα ανήκει και η ίδια στα ξωτικά ουιλί.

Το λιμπρέτο των Σεν Ζορζ (1799-1875) και Γκοτιέ (1811-1872) βασίζεται σ' ένα ποίημα από τη συλλογή του Βίκτορος Ουγκό Les Orientales (Τα Οριεντάλ, Τα Ανατολίτικα), όπου οι χορευτές είναι καταδικασμένοι να χορεύουν όλο το βράδυ και από το δοκίμιο του Χάινριχ Χάινε De l'Allemagne (Για τη Γερμανία), όπου γίνεται αναφορά στα Ουιλί, τα σλαβικά υπερφυσικά όντα, που γοητεύουν τους άνδρες και τους οδηγούν στον θάνατο μέσα από τον χορό. Τη μουσική υπογράφει ο γάλλος συνθέτης Αντόλφ Αντάμ (1803-1856), που αν και πολυγραφότατος, στις μέρες μας είναι γνωστός γι' αυτό το έργο.

Η πρεμιέρα της Ζιζέλ δόθηκε στην Όπερα των Παρισίων στις 28 Ιουνίου 1841, με την ιταλίδα μπαλαρίνα Καρλότα Γκρίζι (1819-1899) στον επώνυμο ρόλο, τον Λισιέν Πετιπά ως Άλμπρεχτ και τον Ζαν Κοραλί ως Ιλαρίωνα. Η επιτυχία ήταν μεγάλη και ακολούθησαν οι παραστάσεις στα μεγάλα καλλιτεχνικά κέντρα εκείνης της εποχής: Στις 12 Μαρτίου 1842 στο Λονδίνο, στις 30 Δεκεμβρίου 1842 στην Αγία Πετρούπολη, στις 17 Ιανουαρίου 1843 στη Σκάλα του Μιλάνου και την Πρωτοχρονιά του 1846 η αμερικανική πρεμιέρα της Ζιζέλ στη Βοστώνη.

Το έργο παίζεται με σημαντικές διαφορές σήμερα, σε σχέση με το παρελθόν. Τα πολλά στοιχεία παντομίμας που περιείχαν οι πρώτες του παραστάσεις αντικαταστάθηκαν σταδιακά από χορευτικά βήματα. Η εκδοχή που επικράτησε είναι αυτή του Μαριούς Πετιπά, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1884 από το Αυτοκρατορικό Μπαλέτο της Αγίας Πετρούπουλης (σήμερα Μπαλέτο Κίροφ/ Μαρίνσκι), σε μια εποχή που η Ζιζέλ είχε περιπέσει στην αφάνεια. Η χορογραφία Πετιπά χρησίμευσε ως βάση για την περίφημη παραγωγή των Ρωσικών Μπαλέτων του Ντιάγκιλεφ το 1911, που επανέφερε στο προσκήνιο το μπαλέτο.

Ο ρόλος της Ζιζέλ είναι από τους πιο δύσκολους στο μπαλέτο, αφού απαιτεί τεχνική τελειότητα, χάρη, λυρισμό και δραματικές ικανότητες από την μπαλαρίνα. Όλες οι μεγάλες μπαλαρίνες έχουν βάλει τη δική τους πινελιά στο ρόλο της «Ζιζέλ», όπως η πρώτη διδάξασα Καρλότα Γκρίζι, η Άννα Πάβλοβα, η Γκαλίνα Ουλάνοβα, η Μαργκότ Φοντέιν, η Ναταλία Μπεσμερτνονα, η Αλίνα Κογιοκάρου κ.ά. Στον ρόλο του Άλμπρεχτ έχουν διακριθεί ο Λισιέν Πετιπά (ο πρώτος διδάξας) και οι Βάσλαβ Νιζίνσκι, Ρούντολφ Νουρέγιεφ, Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ, Μιχαήλ Λαβρόφσκι, Βλαντιμίρ Βασίλιεφ και Βλαντιμίρ Μαλάκοφ.

Στο ρεπερτόριο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής εντάχθηκε αρχικά μόνο η Β' Πράξη, το 1982. Ολόκληρο το μπαλέτο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1983, με την Κατερίνα Δήμα ως Ζιζέλ και τον Άγγελο Χατζή ως Άλμπρεχτ. (sansimera.gr)

Ρόλοι
Ζιζέλ Μια χωριατοπούλα
Άλμπρεχτ Δούκας της Σιλεσίας και χωρικός ονόματι Λουά
Ιλαρίων Κτηνοτρόφος, ερωτευμένος με τη Ζιζέλ
Μίρτα Βασίλισσα των Ουίλις
Δούκας του Κουρλάν
Πριγκίπισσα Μπατίλντ Κόρη του Δούκα του Κουρλάν και αρραβωνιαστικά του Άλμπρεχτ
Μπέρτα Μητέρα της Ζιζέλ
Ουίλφριντ Ακόλουθος του Άλμπρεχτ
Ένας κυνηγός
Δύο Ουίλις


Μια ρομαντική ιστορία αγάπης σε ένα κλασικό αριστούργημα

Είναι ένα από τα πλέον δημοφιλή έργα με συναισθηματικές διακυμάνσεις, ιδανικά χορογραφικά ανοίγματα και με υψηλές απαιτήσεις τεχνικής από τους χορευτές. Αλλά και το μοναδικό, ίσως, επίτευγμα της ρομαντικής περιόδου, που επιβίωσε αδιαλείπτως ως τις ημέρες μας χωρίς να χάσει ίχνος της δύναμής του. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαία ένα από τα πιο αγαπημένα μπαλέτα στην ιστορία του χορού.

Η υπόθεση του έργου είναι βασισμένη σε έναν γερμανικό μεσαιωνικό μύθο σύμφωνα με τον οποίο οι κοπέλες που πέθαιναν τη μέρα πριν από το γάμο τους μεταμορφώνονταν σε ξωτικά-νεράιδες, έβγαιναν από τους τάφους τους μετά τα μεσάνυχτα, μαζεύονταν γύρω από λίμνες και χορεύοντας με τα λευκά τους νυφικά παρέσερναν τους περαστικούς άνδρες για εκδίκηση στη λίμνη, έπειτα από εξαντλητικό χορό.

Η πρώτη

Η πρώτη «Ζιζέλ» ήταν η Καρλότα Γκρίζι -εν έτει 1841- η οποία μάλιστα εμφανιζόταν στη σκηνή με φόρεμα που κάλυπτε το σώμα μόνο μέχρι τις γάμπες. Την υπόθεση του δίπρακτου μπαλέτου εμπνεύστηκαν ο Θεόφιλος Γκοτιέ και ο Ζιλ-Ανρί Βερνουά ντε Σεν-Ζορζ, όταν διάβασαν το έργο του Χάινριχ Χάινε «De l' Allemagne». Ο Γκοτιέ έμελλε να εντυπωσιαστεί από μια ζωηρή περιγραφή του Χάινε γύρω από κάποια ιδιότυπα, θηλυκού γένους πνεύματα της νύχτας, που πίεζαν τους άντρες να χορεύουν ώσπου να πεθάνουν από εξάντληση. Η πρώτη πράξη του μπαλέτου εκτυλίσσεται σε ένα μεσαιωνικό χωριό του Ρήνου. Η Ζιζέλ είναι μια νεαρή χωρική που ερωτεύεται τον αριστοκράτη Αλμπρεχτ, αγνοώντας την πραγματική καταγωγή του. Η αποκάλυψη ωστόσο της πραγματικής του ταυτότητας, καθώς και του αρραβώνα του με μια κοπέλα της τάξης του, θα οδηγήσει τη Ζιζέλ στην τρέλα, ενώ λίγο αργότερα η ηρωίδα αυτοκτονεί με το σπαθί του αγαπημένου της. Στη δεύτερη πράξη εμφανίζεται σαν ξωτικό αλλά, αντίθετα με τις αιμοδιψείς αδελφές της, δεν έχει καμία πρόθεση εκδίκησης.


Μουσική

Η απόλυτη αγάπη της προστατεύει τον Αλμπρεχτ, ώσπου η αυγή απογυμνώνει τα ξωτικά από την καταστρεπτική τους δύναμη. Τη σύνθεση της μουσικής έγραψε ο Αντόλφ Αντάμ. Η αρχική χορογραφία της Ζιζέλ ήταν του Ζαν Κοραλί (1779-1854), όμως τα μέρη για την πρώτη χορεύτρια είχε αναλάβει ο Ζιλ Περό (1810-1892), που διατηρούσε δεσμό με την πρωταγωνίστρια Καρλότα Γκρίζι. Στη δουλειά τους βασίστηκε ο Μάριους Πετιπά, ο οποίος παρουσίασε τη δική του εκδοχή με το Αυτοκρατορικό Μπαλέτο της Αγίας Πετρούπολης το 1884 για τη Μαρία Γκορσένκοβα και το 1903 για την Αννα Πάβλοβα.

Είναι σε αυτή την εκδοχή που στηρίζονται οι περισσότερες σύγχρονες χορογραφίες. Οσο για τις δύο μπαλαρίνες που θα ερμηνεύσουν αυτό το απαιτητικό έργο, δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Η παράσταση της Ζιζέλ με την Alina Somova στρέφεται εξ ολοκλήρου γύρω από αυτήν. Και αυτό γιατί, διαθέτει μία επιβλητική παρουσία, είναι πολύ ευέλικτη, με εξαιρετική τεχνική, ενώ στις παραστάσεις της είναι εντυπωσιακή και σαγηνευτική και θεωρείται -δικαίως- η μπαλαρίνα πρότυπο.

Πέρυσι, μετά την παράσταση του «Little Humpbacked Horse» την οποία μόλις είχε παρακολουθήσει η μεγάλη Maya Plisetskaya, έβγαλε συγκινημένη τα διαμαντένια σκουλαρίκια που φορούσε και τα προσέφερε στην έκπληκτη Alina. Απ’ την άλλη, η Alina Cojocaru από τη στιγμή που εμφανίσθηκε στη σκηνή του Royal Opera House ήταν η ενσάρκωση της Ζιζέλ: αθώα, ευπαθής, τρυφερή, ανεπιτήδευτη. Εξάλλου, η σούπερ σταρ του κλασικού χορού από το Βουκουρέστι σε όλους τους ρόλους της χορεύει αλάνθαστα με ακτινοβολία και έντονη προσωπικότητα, ενώ διαθέτει απαράμιλλη τεχνική και εξαιρετικό στιλ. Για πολλούς είναι η καλύτερη μπαλαρίνα των τελευταίων χρόνων σε όποιο ρόλο και αν επιλέξει να χορέψει, αφού διαθέτει έναν άριστο συνδυασμό δύναμης, μουσικότητας και ευλυγισίας. Και όλα αυτά, μαζί με τη μαγική της ικανότητα να γεμίζει ακόμα και μια τεράστια σκηνή...

Έρωτας
Η πρώτη πράξη του μπαλέτου εκτυλίσσεται σε ένα μεσαιωνικό χωριό του Ρήνου. Η Ζιζέλ είναι μια νεαρή χωρική που ερωτεύεται τον αριστοκράτη Αλμπρεχτ, αγνοώντας την πραγματική καταγωγή του.

Και δράμα
Η αποκάλυψη ωστόσο της πραγματικής του ταυτότητας, καθώς και του αρραβώνα του με μια κοπέλα της τάξης του, θα οδηγήσει τη Ζιζέλ στην τρέλα, ενώ λίγο αργότερα η ηρωίδα αυτοκτονεί με το σπαθί του αγαπημένου της.
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΑΪΛΑΚΗ imerisia.gr

♫♪ Βίντεο: Teatro Alla Scala 2005 «ROBERTO BOLLE and Svetlana Zakharova ~ «Giselle» (complete)» Ολόκληρη η παράσταση «Ζιζέλ ή τα Ουιλί (Giselle ou les Wilis)» δίπρακτου μπαλέτου. Καλή θέαση στα μοναδικά παραμύθια με τις αλήθειες!


Σοφία ένα παραμύθι για συντροφιά στα όνειρα σου!!!

  • Σοφία Ντρέκου: ιφιγένεια μου, πολύτιμη φίλη μου, σ' ευχαριστώ πολύ. Το ξέρεις πως μ'αρέσουν τα παραμύθια και δη τα αληθινά. Αυτά που αφηγούνται χορεύοντας σ' ένα μετέωρο κενό μεταξύ αληθείας και μύθου σαν το ρομαντικό μπαλέτο της Ζιζέλ,που προσπαθεί να προφυλάξει τον αγαπημένο της.

    Οι γυναίκες αγαπούν μια φορά αληθινά Ιφιγένεια και τολμούν και το λένε. Σαν την όμορφη χωριατοπούλα την Ζιζέλ μέσα στην απλότητά της και την σταθερότητα των ερωτικών της συναισθημάτων.

    «Και ο μύθος κρύπτει νουν αληθείας», λέει ο Ανδρέας Κάλβος, πράγμα που σημαίνει πως κάποια αλήθεια κρύβεται πίσω από τους μύθους που µας παρέδωσαν οι πρόγονοί µας, Έλληνες και ξένοι λογοτέχνες και συγγραφείς. Με «παραμύθια και παραβολές» μας μιλάει και ο Γιώργος Σεφέρης γιατί οι πικρές αλήθειες ακούγονται καλύτερα.

    Άλλωστε με παραβολές δε μιλούσε και ο Χριστός; Φαίνεται πως η παιδική ψυχή που κρύβει μέσα του κάθε άνθρωπος, καθοδηγείται καλύτερα. Και ο μύθος βρίσκεται πίσω από κάθε μεγάλο γεγονός. 16 Απριλίου στις 1:58 π.μ. 
  • ιφιγένεια γεωργιάδου ROBERTO BOLLE κάποια στιγμή ορισμένοι άντρες πετυχαίνουν το ακατόρθωτο!!! 16 Απριλίου στις 12:31 μ.μ. ·

  • ιφιγένεια γεωργιάδου: Σοφία Χριστός Ανέστη!!! Όλα γίνονται!!!
  • ιφιγένεια γεωργιάδου: Κάνουμε όνειρα
    σαν κι αυτά που κάνουν τα παιδιά:
    αληθινά κι ως τα ξημερώματα
    είναι σαν να παίζουμε κρυφτό
    αλλού θα σε ψάχνω κι αλλού θα σε βρω
  • Σοφία Ντρέκου: Ιφιγένειά μου πόσο πολύ σε αγαπώ. Αληθώς Ανέστη ο Κύριος! Καλημέρα! 16 Απριλίου στις 12:36 μ.μ.  
  • ιφιγένεια γεωργιάδου: Σοφία καρδούλα μου όμορφη όλα γίνονται με πίστη στο θέλημα του μεγάλου φιλεύσπλαχνου Δημιουργού!!! Αέναη επΑνάσταση: Κι όμως γίνεται άμα θες και αγαπάς...
  • Σοφία Ντρέκου Το θυμάμαι πολύ καλά Ιφιγένειά μου!!!! Νά'σαι καλά... μου έφτιαξες την μέρα μου!!!! Ανάσταση!!!! Σ'αγαπώ!!! 16 Απριλίου στις 12:41 μ.μ. ·
  • Σοφία Ντρέκου Το ακούω με δυνατή ένταση ιφιγένεια... άνοιξα τα ηχεία μου τέρμα.... και τα δικά μου ηχεία είναι εξωτερικά Ιφιγένεια με 50watt 
    Ναι γίνεται,
    άμα θες και επιμένεις και ζεις και αγαπάς δεν γίνεται
    άμα πιάσεις στα χέρια τον χρόνο ο κόμπος λύνεται
    ότι πάθεις σε κάνει πάντα δυνατό

    Κάθε φορά που με κοιτάς
    μέσα μου χτυπάς την ίδια πόρτα
    θα ανοίξω τρέχοντας εγώ, ξανά
    για να σε δω

    Αυτή είναι η αλήθεια που εννοώ
    να ανάψεις της καρδίας όλα τα φώτα
    Να πέσουν πάνω μας βροχή
    η αγάπη, να φανεί !!!!!!!!!!!!!!!
  • Σοφία Ντρέκου: ιφιγένεια, το θυμήθηκα το τραγούδι που σου έλεγα..
    Άντεξα, κομμάτια κι όνειρα μάζεψα
    άντεξα, την μοναξιά μου την έκανα φίλη καλή
    άντεξα...

    Τελευταία πράξη παίζεις πράξη πιο δραματική
    και μου υπόσχεσαι πως θα `χω ρόλο πρωταγωνιστή...

    Όμως εγώ πώς να στο πω είχα διαλυθεί όσο εσύ σε άλλα χέρια ήσουν ηδονή...
    Τα σκληρά σου λόγια ήταν πέτρες πάνω σε γυαλιά και για νύχτες περπατούσα με τα πόδια μου γυμνά...
  • ιφιγένεια γεωργιάδου: Σοφία Στο όριο της υπερβολής εκεί που η αλήθεια συναντά την ομορφιά σε βλέπω...Ι.Γ





    YOUTUBE.COM

ιφιγένεια γεωργιάδου
Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος.
Ζωοφόρος η λάμψη ενεργής
και αειφόρως ευεργετική
η πνοή της μέλλουσας
και παρούσης ζωής!!! Ι.Γ
Roberto Bolle (born March 26, 1975) is an Italian.

Για τις μοναδικές μας συναντήσεις ιφιγένεια μου!!!
Χρόνια Πολλά!! Μουσικές καινοτομίες ποιότητας
και αρχοντικής στοχαστικής ευδαιμονίας!

Ένα παραμύθι για συντροφιά στα όνειρα σου (Ζιζέλ)



1 σχόλιο:

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.