27 Φεβ 2017

0585 Μέσα από μία αρχικά πληθωριστική (inflationary) διαστολή


Ο συσχετισμός (correlation),που λέμε στην Φυσική 
δεν είναι απλώς παραλληλισμοί η συμπτώσεις.

Η ενέργεια είναι παντού.


Είναι πολύ βαθύτερο το ρυάκι κι όλα προέρχονται από την ίδια πηγή.
Είναι οι μέθοδοι που ακολουθεί ο εγκέφαλος η οι μέθοδοι
με τις οποίες κατανοούμε τα προβλήματα 
και που μας οδηγούν στο τέλος 
να χρησιμοποιούμε κοινή γλώσσα!!! 
Νανόπουλος Από την Κοσμογονία στην Γλωσσογονία σελ.99

Ο κ. Νανόπουλος ανήκει 
στην πρωτοπορία των Φυσικών επιστημόνων 
σε θέματα ενεργειακής φυσικής
 και η βασική τους προσπάθεια είναι η ενοποίηση των πεδίων.

Η θεωρία της σχετικότητας με τις εξισώσεις της κβαντομηχανικής 
έχουν επιτύχει την ενοποίηση των ηλεκτρομαγνητικών ,
ασθενών και ισχυρών πυρηνικών δυνάμεων 

και απομένουν οι βαρυτικές δυνάμεις 
να αναπτύξουν την κατάλληλη 
θεωρία ενοποίησης τους με τις υπόλοιπες.

Ιφιγένεια Γεωργιάδου

ΥΠΕΡΣΥΜΜΕΤΡΙΚΗ ΥΛΗ

Αυτό που περιμένουμε να δούμε από το πείραμα CERN 
είναι την ΥΠΕΡΣΥΜΜΕΤΡΙΚΗ ΥΛΗ 
δηλαδή υπερσυμμετρικά σωματίδια
 των οποίων οι μάζες δεν μπορούν να ξεπεράσουν κατά 1000 φορές
 την μάζα του πρωτονίου οπότε 

αλλάζει ο νόμος της βαρύτητας του EINSTEIN 
και γίνεται ΥΠΕΡΒΑΡΥΤΗΤΑΣ. 

Εάν αποδειχθεί η ΥΠΕΡΣΥΜΜΕΤΡΙΑ 
οι φυσικοί προωθούν την ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ. 

Δημήτρης Νανόπουλος.

Η ύπαρξη της στιγμιαίας 'πληθωριστικής"(inflatinary) διαστολής 
διασφαλίζει ένα ύψιστης σημασίας desideratum.
Τον μηδενισμό ανά πάσα στιγμή της 
ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ του ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ.

Η ύπαρξη της βαρύτητας που δρά πάντα ελκτικά,
άρα συνεισφέρει αρνητική ενέργεια είναι ανυπολόγιστης αξίας.
Ο μηδενισμός της Ολικής Ενέργειας του Σύμπαντος 
εμφανίζει την δημιουργία του Σύμπαντος από το ΤΙΠΟΤΑ.

Δημήτρης Νανόπουλος.

ΚΟΣΜΙΚΟΣ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ:

Εκθετική διαστολή του Σύμπαντος
για απειροελάχιστο χρονικό διάστημα. 
Ο WMAP (Wilkinson Microwave Anisotropy Probe) 
ένα τηλεσκόπιο επί δορυφόρου της NASA
 δίνει κοσμολογικά δεδομένα για χαμηλές ενέργειες 
που προέρχονται από την ψυχρή σκοτεινή ύλη.

Με διάσπαση του πρωτονίου μέσω υπερσυμμετρικών φασμάτων 
μια από τις κβαντικές διακυμάνσεις 
κατόρθωσε να διαφύγει 
και μέσα από μία αρχικά πληθωριστική (inflationary)διαστολή
 να εξελιχθεί έπειτα από 13,7.10^9 χρόνια 
στο Σύμπαν που βλέπουμε σήμερα.

o κ. Νανόπουλος έχει ένα μεγάλο ερευνητικό έργο διεθνώς αναγνωρισμένο στην Ελλάδα είναι μέλος της Ακαδημίας Αθηνών ,υπεύθυνος έρευνας στο διεθνές πείραμα στο CERN και έμπειρος καθηγητής με εξαιρετική μεταδοτικότητα.Το θέμα που παρουσιάζεις έχει πολλές φιλοσοφικές και ερευνητικές διαστάσεις και εύχομαι να αποτελέσει αφορμή και ευκαιρία για την μελέτη καίριων υπαρξιακών θεμάτων!!!"Εκ του μή όντος εις το είναι ημάς παρήγαγες" θέτει το ερώτημα του πως αναγνωρίζεται το μη όν από το παραγόμενο όν ; Ενα όν που αναγνωρίζει την ύπαρξη του ως παραγόμενη δηλώνει γνώση ύπαρξης μέσα από δημιουργό διαδικασία οπότε η γενεσιουργός αιτία λειτουργεί μέσα στην αυτοσυνείδηση του όντος . Η αναγνώριση του μή όντος είναι ΑΝΑΡΧΗ ως υπερβάλλουσα συνειδητότητα και τίθεται το μέγα ερώτημα στο οποίο καλούνται να απαντήσουν όλες οι θεωρίες περί υπάρξεως των όντων!!!

Ο συσχετισμός (correlation),που λέμε στην Φυσική δεν είναι απλώς παραλληλισμοί η συμπτώσεις .Η ενέργεια είναι παντού.Είναι πολύ βαθύτερο το ρυάκι κι όλα προέρχονται από την ίδια πηγή.Είναι οι μέθοδοι που ακολουθεί ο εγκέφαλος η οι μέθοδοι με τις οποίες κατανοούμε τα προβλήματα και που μας οδηγούν στο τέλος να χρησιμοποιούμε κοινή γλώσσα!!! Νανόπουλος Από την Κοσμογονία στην Γλωσσογονία σελ.99

Ο κ. Νανόπουλος ανήκει στην πρωτοπορία των Φυσικών επιστημόνων σε θέματα ενεργειακής φυσικής και η βασική τους προσπάθεια είναι η ενοποίηση των πεδίων.Η θεωρία της σχετικότητας με τις εξισώσεις της κβαντομηχανικής έχουν επιτύχει την ενοποίηση των ηλεκτρομαγνητικών ,ασθενών και ισχυρών πυρηνικών δυνάμεων και απομένουν οι βαρυτικές δυνάμεις να αναπτύξουν την κατάλληλη θεωρία ενοποίησης τους με τις υπόλοιπες.

η αναφορά μου στην λειτουργία των μεγάλων πατέρων του Χρυσόστομου και του μεγάλου Βασίλειου οφείλεται στην παρουσίαση του μή όντος ως κατηγόρημα αναφοράς σε αντίθεση με το όν. Ο Κύριος εμφανίζεται ως ών, ήν και ερχόμενος μέσα στην γραμμικότητα του χρόνου με άρνηση των μεταλλαγών στην αμετάβλητη ύπαρξή του.

Ουκ ημείς εκ του κόσμου τούτου" αναφέρεται στο "αυθεντικό είναι" ;
ίναι Ιωάννης Κεφ.ιζ στ.14 ,15,16 εγώ δέδοκα αυτοίς τον λόγον σου,και ο κόσμος εμίσησεν αυτούς,ότι ουκ εισίν εκ του κόσμου τούτου,καθώς εγώ ουκ ειμί εκ του κόσμου ούκ ερωτώ ίνα άρης αυτούς εκ του κόσμου ,αλλ΄ίνα τηρήσης αυτούς εκ του πονηρού εκ του κόσμου ουκ εισί, καθώς εγώ εκ του κόσμου ουκ ειμί!!!


οι μετρήσεις και επιστημονικές εφαρμογές των μελετών συμπεριφοράς των κοσμικών φαινομένων εμπεριέχουν πνευματικό λόγο η άκτιστο λόγο αισθητοποιημένο σε κοσμικό περιβάλλον;

για τους επιστήμονες είναι η μεγάλη δοκιμασία της γενναιότητας του ανθρώπινου νού στην προσπάθειά του να αποκωδικοποιήσει τα μεγάλα μυστήρια της απεραντοσύνης της Δημιουργίας.Οι εξισώσεις είναι η μετρήσιμη γενικότητα μιας συγκεκριμένης ομάδας παρατηρήσεων που μέσα σε ένα διαρκώς και αενάως μεταβαλλόμενο γίγνεσθαι διαφοροποιούνται συμπληρώνονται αυξάνονται μετασχηματίζονται αναδεικνύοντας τον διαρκώς αυξανόμενο δείκτη αντίληψης των πολυδύναμων μεταβολών συσχέτισης και αναμέτρησης ανθρώπινης και Συμπαντικής νοημοσύνης!!!

Αυτό που περιμένουμε να δούμε από το πείραμα CERN είναι την ΥΠΕΡΣΥΜΜΕΤΡΙΚΗ ΥΛΗ δηλαδή υπερσυμμετρικά σωματίδια των οποίων οι μάζες δεν μπορούν να ξεπεράσουν κατά 1000 φορές την μάζα του πρωτονίου οπότε αλλάζει ο νόμος της βαρύτητας του EINSTEIN και γίνεται ΥΠΕΡΒΑΡΥΤΗΤΑΣ. Εάν αποδειχθεί η ΥΠΕΡΣΥΜΜΕΤΡΙΑ οι φυσικοί προωθούν την ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ. Δημήτρης Νανόπουλος.

Η ύπαρξη της στιγμιαίας 'πληθωριστικής"(inflatinary) διαστολής διασφαλίζει ένα ύψιστης σημασίας desideratum.Τον μηδενισμό ανά πάσα στιγμή της ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ του ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ .Η ύπαρξη της βαρύτητας που δρά πάντα ελκτικά ,άρα συνεισφέρει αρνητική ενέργεια είναι ανυπολόγιστης αξίας.Ο μηδενισμός της Ολικής Ενέργειας του Σύμπαντος εμφανίζει την δημιουργία του Σύμπαντος από το ΤΙΠΟΤΑ.Δημήτρης Νανόπουλος.

ΚΟΣΜΙΚΟΣ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ:Εκθετική διαστολή του Σύμπαντος για απειροελάχιστο χρονικό διάστημα. Ο WMAP (Wilkinson Microwave Anisotropy Probe) ένα τηλεσκόπιο επί δορυφόρου της NASA δίνει κοσμολογικά δεδομένα για χαμηλές ενέργειες που προέρχονται από την ψυχρή σκοτεινή ύλη .Με διάσπαση του πρωτονίου μέσω υπερσυμμετρικών φασμάτων μια από τις κβαντικές διακυμάνσεις κατόρθωσε να διαφύγει και μέσα από μία αρχικά πληθωριστική (inflationary)διαστολή να εξελιχθεί έπειτα από 13,7.10^9 χρόνια στο Σύμπαν που βλέπουμε σήμερα. Nicholas στην μικρή σύνοψη προσπάθησα να παρουσιάσω τις σύγχρονες απόψεις των κοσμολόγων .Δέξου το σαν μικρή ένδειξη ευγνωμοσύνης στην σημαντική σου συμβολή για την ανάπτυξη των θεολογικών μου γνώσεων !!!

 αυτό τονίζεται στην Αποφατική Θεολογία του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγείτου που τον αποδέχονται όλοι οι πατέρες
(Ότι δεν συγκαταλέγεται ανάμεσα στα αισθητά ο για την υπεροχή του Αίτιος παντός αισθητού.)
Λέμε λοιπόν ότι η των πάντων Αιτία, που όλα τα υπερβαίνει, ούτε ουσία είναι, ούτε χωρίς ζωή, ούτε χωρίς λόγο, ούτε χωρίς νου, ούτε σώμα είναι· ούτε έχει σχήμα, ή είδος (μορφή) ή ποιότητα ή ποσότητα ή όγκο· ούτε βρίσκεται σε ορισμένο τόπο, ούτε βλέπεται ούτε έρχεται σε επαφή· ούτε αισθάνεται, ούτε γίνεται αισθητή, ούτε συγχύζεται, ούτε ταράζεται, ούτε ενοχλείται από υλικά πάθη· ούτε από αδυναμία υπόκειται σε πάθη των αισθήσεων, ούτε έχει ανάγκη από φως, ούτε παθαίνει αλλοίωση ή φθορά, ή μερισμό ή στέρηση ή ροή ούτε τίποτε άλλο απ’ όσα παθαίνουν τα αισθητά, ούτε είναι τίποτε από αυτά.

Εκτενέστερα το κείμενο του Αγίου Διονυσίου
Α. Τα ονόματα τού Θεού
«Όσο για τα ονόματα, που αποδίδομε στον Θεό, μας αποκαλύπτουν τις ενέργειές Του που κατέρχονται προς εμάς, αλλά δεν μας φέρνουν κοντά στην απρόσιτη ουσία Του. Για τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης κάθε έννοια που αναφέρεται στον Θεό είναι ομοίωμα, απατηλή εικόνα, είδωλο. Οι έννοιες που σχηματίζουμε ακολουθώντας την φυσική μας κρίση και γνώμη, κάνοντας μας να βασιστούμε σε μία νοητή αναπαράσταση, δημιουργούν είδωλα Θεού, αντί να μας αποκαλύπτουν τον ίδιο τον Θεό. Δεν υπάρχει παρά μονάχα ένα όνομα για να εκφράσει την Θεία φύση - είναι ο θαυμασμός που κυριεύει την (πιστή) ψυχή, όταν συλλογίζεται τον Θεό». (Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Περί Μυστικής Θεολογίας, Εισαγωγή: Vladimir Losky, Φιλόσοφος λόγος, έκδοσις Πολύτυπο, 1983, σ. 23).
Β. Τι (δεν) είναι ο Θεός;
«Λέμε λοιπόν ότι η των πάντων αιτία, που όλα τα υπερβαίνει, ούτε ουσία είναι, ούτε χωρίς ζωή ούτε χωρίς λόγο ούτε χωρίς νου ούτε σώμα είναι. Ούτε σχήμα έχει ή είδος (μορφή) ή ποιότητα ή ποσότητα ή όγκο. Ούτε βρίσκεται σε ορισμένο τόπο ούτε βλέπεται ούτε έρχεται σε επαφή ούτε αισθάνεται ούτε γίνεται αισθητή ούτε συγχύζεται ούτε ταράζεται ούτε ενοχλείται από υλικά πάθη ούτε από αδυναμία υπόκειται σε πάθη των αισθήσεων, ούτε έχει ανάγκη από φως ούτε παθαίνει αλλοίωση ή φθορά ή μερισμό ή στέρηση ή ροή ούτε τίποτε άλλο απ' όσα παθαίνουν τα αισθητά ούτε είναι τίποτε από αυτά. Και ανερχόμενοι λέμε ότι ούτε ψυχή είναι ούτε νους. Ούτε είναι λόγος ούτε είναι νόηση. Ούτε λέγεται ούτε νοείται. Ούτε είναι αριθμός ή τάξη ή μέγεθος ή σμικρότητα ή ισότητα ή ανισότητα ή ομοιότητα ή ανομοιότητα. Ούτε στέκεται ούτε κινείται ούτε ησυχάζει ούτε έχει δύναμη ούτε είναι δύναμη ούτε είναι φως. Ούτε ζει ούτε είναι ζωή. Ούτε είναι ουσία ούτε είναι αιώνας ούτε είναι χρόνος. Ούτε νοητικά (γνωστικά) μπορεί κανείς να έχει επαφή μαζί Της ούτε είναι επιστήμη (γνώση) ούτε είναι αλήθεια. Ούτε είναι βασιλεία ούτε είναι σοφία. Ούτε είναι ένα ή ενότητα ή θεότητα ή αγαθότητα ούτε είναι πνεύμα όπως εμείς ξέρουμε. Ούτε υιότητα ούτε πατρότητα ούτε τίποτε άλλο από όσα αφορούν εμάς ή κάποιο άλλο από τα γνωστά όντα. Ούτε ανήκει στα μη όντα, αλλά ούτε και στα όντα και ούτε τα όντα γνωρίζουν τι είναι. Ούτε αυτή γνωρίζει με την γνώση τι είναι τα όντα. Ούτε υπάρχει λόγος γι' αυτήν ούτε όνομα ούτε γνώση. Ούτε είναι σκοτάδι ούτε είναι φως. Ούτε πλάνη ούτε αλήθεια. Ούτε μπορεί καθόλου να ορισθεί με την κατάφαση ή την αφαίρεση.
Αλλά και όταν τα προερχόμενα από αυτήν προσθέτουμε (καταφατικά) ή αφαιρούμε (αποφατικά), σ' αυτήν ούτε προσθέτουμε ούτε αφαιρούμε τίποτε. Επειδή η τέλεια και ενιαία Αιτία των πάντων ξεπερνά κάθε ορισμό και κάθε πρόθεση και ξεπερνά κάθε αφαίρεση ή υπεροχή Εκείνου που απλά έχει αποδεσμευθεί από όλα, που τα πάντα υπερβαίνει» (Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ενθ' άνωτ., σ. 45).


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.