16 Οκτ 2014

Το τέλος του παραμυθιού «Ο ψαράς και η Ψυχή του» Όσκαρ Ουάιλντ


Το τέλος του παραμυθιού «Ο ψαράς και η Ψυχή του» 
του Όσκαρ Ουάιλντ

...Κι η μαύρη θάλασσα όλο και πλησίαζε
κι ο άσπρος αφρός γόγγυζε σα λεπρός.

Με τ' άσπρα νύχια του αφρού η θάλασσα γάντζωνε στην ακτή.
Από το παλάτι της θάλασσας ακούστηκε ξανά
η γνωστή κραυγή του θρήνου και μακρυά, στον υγρό ορίζοντα,
οι Τρίτωνες σάλπιζαν αγέρωχα με τα κέρατα τους.

-Φύγε είπε η Ψυχή του: Η θάλασσα όλο και σε πλησιάζει
κι αν δεν τραβηχτείς αμέσως, θα σε πνίξει.
-Φύγε, γιατί φοβούμαι που βλέπω πως η καρδιά σου είναι κλειστή για μένα,
εξαιτίας της απεραντοσύνης της αγάπης σου.
-Φύγε μακρυά, σε κάποιο μέρος σίγουρο!
Δεν σε πιστεύω να με στείλεις στον άλλο κόσμο χωρίς καρδιά!...

Αλλά ο νεαρός ψαράς δεν πρόσεχε στα λόγια της Ψυχής του,
αλλά μιλούσε στην μικρή Γοργόνα κ' έλεγε:
-Η αγάπη είναι καλύτερη από τη σοφία και πιό πολύτιμη από τα πλούτη
και πιό ωραία από των κοριτσιών το χορό.
Οι φωτιές δεν μπορούν να την καταστρέψουν
και τα νερά δε μπορούν να τη σβήσουν.

Σε φώναξα την αυγή και φανερώθηκες μπροστά μου.
Το φεγγάρι άκουσε που φώναξα τ' όνομα σου και σε μαρτύρησε στα μάτια μου.
Για κάποιο κακό σκοπό σ' άφησα κ' έφυγα και πληγωμένος
πλανήθηκα μακρυά σου...

Παρ' όλα αυτά, πάντα της αγάπης σου ήμουν σκλάβος
και πάντα μέσα μου ήσουν δυνατή κ' ενάντια στον κάθε πειρασμό,
κι άς κύτταξα από τονα μέρος το κακό κι από το άλλο το καλό.

Και τώρα που κείτεσαι νεκρή, θα μείνω σιμά σου να πεθάνω!

Και η Ψυχή του τον παρακάλεσε να φύγει, μα δεν τό'θελε εκείνος
-τόσο μεγάλη ήταν η αγάπη του!

Και η θάλασσα ερχόταν πιό κοντά και πάσχιζε ολοένα
να τον σκεπάσει με τα κύματα της.

Κι όταν αντιλήφθηκε ο ψαράς ότι πλησίαζε το τέλος,
φίλησε με τρελλά χείλη τα κρύα χείλη της Γοργόνας
και η καρδιά που μέσα του χτυπούσε, ράγισε και έσπασε!...

Κι όπως η καρδιά του, από την μεγάλη αγάπη, έσπασε σε κομμάτια,
η Ψυχή βρήκε μιάν είσοδο σ' αυτή και μπήκε μέσα
κ' έγινε, όπως πρώτα, ένα μαζί του.

Και η θάλασσα σκέπασε το νεαρό ψαρά με τα κύματα της...

Και το πρωΐ ο παπάς κατέβηκε να ευλογήσει την θάλασσα,
γιατί ήταν ταραγμένη.

Και μαζί του πήγαιναν οι καλόγεροι και οι ψάλτες και οι άλλοι
που κρατούσαν τα εξαπτέρυγα και τα κεριά,και ακολουθούσε ένα μεγάλο πλήθος.

Κι όταν ο παπάς έφτασε στην ακτή ,είδε το νεαρό ψαρά να κοίτεται πνιγμένος
και νάχει στην αγκαλιά του το σώμα της μικρής Γοργόνας.

Πισωγύρισε σκυθρωπός και κάνοντας το σταυρό του, φώναξε και είπε:
-Δε θα ευλογήσω τη θάλασσα κι ούτε κανένα πλάσμα, που ζεί στα νερά της

Καταραμένοι όλοι,όσοι κατοικούν στη θάλασσα! Κι όσοι σχετίζονται μαζί τους!
Κι όσο γι΄αυτόν, που για χάρη της αγάπης εγκατέλειψε τον Θεό
κ' έτσι κοίτεται εδώ, μ' αυτό το ΤΕΡΑΣ, πνιγμένος από τα δίκαια χέρια του Θεού,
πάρετε το λείψανο του και το πνεύμα του ΤΕΡΑΤΟΣ του
και θάψτε τα κάπου μακρυά από το χωριό, στην άκρη του χέρσου χωραφιού,
όπου φυτρώνουν μόνο αγκάθια!

Και να μην αφήσετε κανένα σημάδι, που να μαρτυρεί που βρίσκεται ο τάφος τους.
Γιατί καταραμένοι ήταν στην ζωή τους και καταραμένοι θα μείνουν στο θάνατο τους!...

Και οι άνθρωποι έκαναν όπως τους διέταξε ο παπάς.
Και σε μία γωνιά του αγρού με τ'αγκάθια, όπου δε φυτρώνει κανένα γλυκό χορτάρι,
έσκαψαν ένα βαθύ πηγάδι κ' έριξαν μέσα και τους δύο νεκρούς...

Κι όταν πέρασε ο τρίτος χρόνος και μιά μέρα που ήταν γιορτή,
ήρθε ο παπάς, πήγε στην εκκλησιά πού 'δειχνε στον κόσμο τα πάθη του Κυρίου
και μίλησε στους πιστούς για την οργή του Θεού.

Κι όταν φόρεσε τα άμφια του και μπήκε στο ιερό και γονάτισε,
είδε πως υπήρχαν εκεί πολλά λουλούδια παράξενα,
που ποτέ του δεν τα είχε ξαναδεί.

Παράξενα ήταν στη θέα τους και περίεργα στην ομορφιά τους,
και η τέτοια ομορφιά του έφερε ταραχή.

Ένοιωθε το άρωμα τους πολύ γλυκό και τον κυρίεψε χαρά,
χωρίς να ξέρει γιατί.

Κι' αφού θύμιασε τους πιστούς από την πύλη του ιερού
και ύψωσε μπροστά του το Άγιο Δισκοπότηρο και το απόθεσε πάλι
στην θέση του, βγήκε και μίλησε στο εκκλησίασμα του για την οργή του Θεού.

Μα η ομορφιά των άσπρων λουλουδιών τον αναστάτωσε,
ένιωθε γλυκειά τη μυρωδιά τους κ΄έφεραν άλλα λόγια στα χείλη του
και μίλησε όχι πιά για την οργή του Θεού, αλλά για τον Θεό
που τ' όνομα Του είναι ΑΓΑΠΗ.

Και η αιτία που μίλησε έτσι δεν την ήξερε ούτε και ο ίδιος.
Κι όταν τελείωσε το λόγο του, ο κόσμος έκλαιγε
κι ο παπάς ξαναμπήκε στο ιερό και τα μάτια του είχαν δακρύσει.

Και τα παπαδοπαίδια μπήκαν να τον ξεντύσουν, ενώ όλη αυτή την ώρα
ο παπάς ζούσε μέσα σε ένα όνειρο.Κι αφού τον ξέντυσαν, αυτός τα ρώτησε:

-Τι είναι αυτά τα λουλούδια που είναι στο ιερό και από που προέρχονται;
Και του απάντησαν: -Τι λουλούδια είναι, δεν μπορούμε να σου πούμε.
Φυτρώνουν όμως σε μία γωνιά του χέρσου χωραφιού,
που είναι όλο αγκάθια και πικρά χορτάρια.

Κι ο παπάς άρχισε να τρέμει και γύρισε στο σπίτι του και προσευχόταν.

Και το πρωί, πριν χαράξει η μέρα, κατέβηκε με την ίδια
εκκλησιαστική συνοδεία στην ακτή της θάλασσας και την ευλόγησε.

Ευλόγησε τη θάλασσα και ότι άλλο μέσα στα νερά της,
και που έχει ψυχή και που δεν έχει.
Ευλόγησε τους Τρίτωνες κ' όλους τους μικροοργανισμούς,
που σάλευαν μέσα στο νερό.
Ευλόγησε όλα τα πλάσματα και τα όντα, που ζούν και αναπνέουν
μέσα σ' αυτόν τον κόσμο του Θεού.

Κι όλος ο κόσμος πλημμύρισε ευχαρίστηση κι θαυμασμό.

Ωστόσο ποτέ ξανά δε φύτρωσαν λουλούδια στο χέρσο χωράφι.
Έμεινε αυτό, όπως πρώτα, με τα αγκάθια μόνο και τα πικρόχορτα.

Κι ούτε στον κόλπο της θάλασσας πλησίασαν ξανά
τα χαρούμενα και μυστηριακά πλάσματα της θάλασσας και της φαντασίας.

Σε κάποιο άλλο μέρος πηγαίνουν τώρα πιά, όπου θά 'ναι ήσυχα και ωραία.



  • ιφιγένεια γεωργιάδου Ο ψαράς δεν μπόρεσε να κρατηθεί και άπλωσε τα χέρια του κρατώντας την σφιχτά στην αγκαλιά του. Η Γοργόνα ξύπνησε και τρόμαξε τόσο πολύ, που παρακαλούσε τον ψαρά να την αφήσει να φύγει, γιατί ήταν η μοναχοκόρη του βασιλιά του θαλασσόκοσμου. Τότε ο μικρός ψαράς, αφού σκέφτηκε λίγο και επειδή δε ήθελε να τη χάσει, της είπε ότι θα την άφηνε να φύγει, αρκεί, όποτε την φώναζε, να έβγαινε πάνω στον αφρό της θάλασσας και να του σιγοτραγουδούσε. Η Γοργόνα του το υποσχέθηκε και έτσι και έγινε. Κάθε βράδυ ο μικρός ψαράς πήγαινε στο ίδιο σημείο και την καλούσε. Έβγαινε τότε εκείνη και τραγουδούσε τόσο γλυκά, που όλα τα ψάρια μαζεύονταν γύρω της για να την ακούσουν και τα δελφίνια χόρευαν πάνω στον αφρό. Ο Ψαράς μαγεμένος ξεχνούσε τα δίχτυα του και τα ψάρια του και ερωτευμένος καθώς ήταν, καθόταν μόνο και κοιτούσε την όμορφη Γοργόνα, ακούγοντας το τραγούδι της.
    Φωτογραφία του χρήστη ιφιγένεια γεωργιάδου.
  • ιφιγένεια γεωργιάδου Η αγάπη είναι καλύτερη από τη σοφία και πιό πολύτιμη από τα πλούτη και πιό ωραία από των κοριτσιών το χορό. Οι φωτιές δεν μπορούν να την καταστρέψουν και τα νερά δε μπορούν να τη σβήσουν.O.W
  • Χρήστος Τσελεπίδης ΠΟΛΥ ΩΦΕΛΙΜΟ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ!

  • Δημητρης Μετσοβιτης Η Γοργόνα του το υποσχέθηκε και έτσι και έγινε. Κάθε βράδυ ο μικρός ψαράς πήγαινε στο ίδιο σημείο και την καλούσε.

  • ιφιγένεια γεωργιάδου Αφού πέρασε ένας χρόνος, η ψυχή ήρθε στην ακροθαλασσιά και φώναξε το μικρό ψαρά. Εκείνος βγήκε στην επιφάνεια, την πλησίασε και τη ρώτησε τι τον ήθελε, αυτός δεν την είχε καλέσει και καμία ανάγκη δεν την είχε. «Πήγα σε κόσμους θαυμαστούς, όταν με άφησες» του λέει « και ήρθα τώρα εδώ, γιατί ένα δώρο έχω για σένα. Σου φέρνω από την Ανατολή τον καθρέφτη, της Σοφίας. Όποιος έχει αυτόν τον καθρέφτη είναι ο πιο σοφός από όλους τους σοφούς και όλα τα μυστικά του κόσμου είναι δικά του. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να έρθεις μαζί μου». «Η Αγάπη είναι πιο σημαντική από την Σοφία» λέει ο μικρός ψαράς «και η Γοργόνα με αγαπάει» είπε και χάθηκε μέσα στο βυθό της θάλασσας.
  • ιφιγένεια γεωργιάδου Χρήστος σε ευχαριστώ πολύ να είσαι καλά!!!

  • Χρήστος Τσελεπίδης ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ! ΜΑΣ ΓΛΥΚΑΙΝΕΙΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ.

  • ιφιγένεια γεωργιάδου Μα η ομορφιά των άσπρων λουλουδιών τον αναστάτωσε,
    ένιωθε γλυκειά τη μυρωδιά τους κ΄έφεραν άλλα λόγια στα χείλη του 
    και μίλησε όχι πιά για την οργή του Θεού ,αλλά για τον Θεό που τ΄όνομα Του είναι ΑΓΑΠΗ.

  • Vaia Tzatzara Το ξαναδιαβασα σημερα και μου αρεσε ακομη περισσοτερο !!!

  • ιφιγένεια γεωργιάδου Vaia ένα παραμύθι.... που διασχίζει διαπεραστικά τα σωθικά και ανατέμνει με τελειότητα ....τα βαθύτερα ενδόμυχα μυστικά ....της αληθινής ζωής....
  • Vaia Tzatzara καθολου παραμυθι !!! πολυ αληθινη ιστορια ειναι ......

  • Sofi Eliaki Ιφιγενεια μου καλο και ειρηνικο βραδυ και καλο ξημερωμα 

  • ιφιγένεια γεωργιάδου Sofi μου καλή σου νύχτα ευλογημένη ειρηνική και γαλήνια!!!

  • Sophia Siglitiki Drekou Κι όπως η καρδιά του, από την μεγάλη αγάπη, έσπασε σε κομμάτια, η Ψυχή βρήκε μιάν είσοδο σ΄αυτή και μπήκε μέσα κ΄έγινε, όπως πρώτα, ένα μαζί του. Και η θάλασσα σκέπασε το νεαρό ψαρά με τα κύματα της... Και το πρωί ο παπάς κατέβηκε να ευλογήσει την θάλασσα, γιατί ήταν ταραγμένη.» Τι ομορφιά ιφιγένεια μου... Δύο διαφορετικοί κόσμοι.... Η στεριά, του νεαρού ψαρά Αργύρη... και ο βυθός,της όμορφης γοργόνας Ιρίνα... Δύο κόσμοι, που θα τους ενώσει η δύναμη της πραγματικής αγάπης. Μια ιστορία, ύμνος στη δύναμη της αγάπης, της φιλίας, της ισότητας, που τονίζει την σημασία της καλλιέργειας του εσωτερικού μας κόσμου και της ψυχής μας. Καλημέρα!   πριν από 6 λεπτά 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.