του κόσμου τα αφανέρωτα
πόσα να συγκρατήσω
γίνονται φώς γίνονται πνοή
στον ουρανό γυρίζουν πίσω
Ιφιγένεια Φ. Γεωργιάδου
Κοιτώντας τον απέραντο ουρανό
Σοφία, όταν τα περιθώρια κινήσεων μικραίνουν
μόνο μπροστά πηγαίνεις
κοιτώντας τον απέραντο ουρανό
ιφιγένεια, κοιτώντας τον απέραντο ουρανό μας γεμίζει με τα χάδια του χρόνου. Κι αν μένω ψηλά στα βουνά, δεν ξεχνώ την δύναμη του άνεμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.